YIN YE MONASTIC SCHOOL

2011-04-24T19:54:00.001-07:00

Yin Ye Monastic School

Education is the basis for development in every family and society. With this in mind, in 1992 we established a monastic school in our village (Yin Ye Village, in Depayin Township, Sagaing Division, MYANMAR) for there was no (has not yet been any) government school in the village. Until 2007 it had been affiliated to a government school of a neighboring village. In 2007 it was registered as a monastic school. Then primary education was offered. In 2010 it was upgraded so that secondary level education is provided.

Our objectives are:

- To promote the education of the underprivileged children;

- To provide "a free education" for all students without any distinction; and

- To introduce the Teachings of the Buddha to them.

In accordance with the objectives, we provide the students from the village and neighboring villages with the opportunity to learn how to read, write, and calculate exactly as taught in government schools; additionally we introduce the Teachings of the Buddha to the children. At present 125 students of male and female are learning at the school enjoying equal rights. The school is self-funded and receives no government grants. Until now we haven't yet offered a free education to them due to insufficient fund. But parents of the students are to pay only a small amount of money, the so-called “monthly tuition fee,” Myanmar Kyat 500 to 1000 (less than US $1) that is meant to cover: 1) the 25 percent (Myanmar Kyat 15, 000) of 4 teachers’ salaries (Myanmar Kyat 120, 000) and 2) the cost of ongoing school construction that has been completed by about 60 percent and that is estimated to cost Myanmar Kyat 1, 00, 00, 000 in total. Some parents are so poor that they cannot afford to pay any fees for their children. As a result, the poorest children often consider leaving the school, and we have to encourage them to stay. However, we hope that the school, one day, will surely be a free education center for children when a sufficient fund is established.

We believe that the surplus of the rich may effectively and efficiently be put to use for the benefit of the poor and needy. You may have heard the following story: Once a young student removed the door-curtain to his house and gave it to a poor person, telling his mother “The door does not feel the cold but the poor certainly do.” Such a kind heart is highly commendable. If you are willing to help the underprivileged children studying at the school, please contact our representatives in your region, or you may get in touch with the school’s supporting groups. You may also come to the school directly to offer either supports or thoughtful ideas. Donations in any amount or suggestions for the betterment of the school will have a great impact on the children in need, and will surely change their life for the better.

--------------------------------------------

ရင္းရဲဘ-ကပညာေရးေက်ာင္း

ပညာေရးသည္ အသိုက္အ၀န္း အဖြဲ႕အစည္း အားလုံး၏ တိုးတက္ေရးအတြက္ အေျခခံေကာင္း ျဖစ္၏။ ထိုအခ်က္ကို သိေသာေၾကာင့္ အစိုးရမူလတန္းေက်ာင္း မဖြင့္လွစ္ရေသး ေသာ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ ဒီပဲရင္းၿမိဳ႕နယ္၊ ရင္းရဲရြာ၌ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းပညာေရး မူလတန္း ေက်ာင္းကို ၁၉၉၂-ခုႏွစ္တြင္ စတင္တည္ေထာင္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါသည္။ စင္စစ္အားျဖင့္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္အထိ တြဲဘက္မူလတန္းေက်ာင္းတစ္ခုသာ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္တြင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းအျဖစ္ မွတ္ပံုတင္ခဲ့ပါသည္။ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္တြင္ သတၱတန္းအထိ ပညာသင္ေပးႏိုင္ေသာ မူလြန္အဆင့္သို႔ တိုးျမႇင့္ခဲ့ပါသည္။

ေက်ာင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားမွာ

- ကေလးငယ္တို႔၏ အေျခခံ ပညာေရးကို ျမႇင့္တင္ေပးရန္ ႏွင့္

- ၎ကေလးငယ္တို႔ကို ဗုဒၶတရားေတာ္ႏွင့္ ထိေတြ႔ေပးရန္တို႔ ျဖစ္ပါသည္။

ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ အညီ ဤမူလတန္းေက်ာင္း၌ အစိုးရအေျခပညာ မူလတန္းေက်ာင္း မ်ား၏ သင္႐ိုးႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ သခၤန္စားမ်ားကို သင္ၾကားေပးပါသည္။

ေက်ာင္းတိုးတက္တည္တံ့ေရးအတြက္ အမ်ားျပည္သူတို႔၏ ေထာက္ပံ့မႈကို ခံယူရပါသည္။ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ကတည္းက ေက်ာင္းကို အဓိက ေထာက္ပံ့သူမ်ားမွာ ရြာသူရြာသားမ်ား (အထူးသျဖင့္ ေက်ာင္းသားမိဘမ်ား) ျဖစ္ပါသည္။ မတည္ရံပုံေငြအျဖစ္ ရည္ရြယ္ေကာက္ခံေသာ ေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္၏ လစဥ္ေက်ာင္း၀င္ေၾကး (အတန္းအလိုက္ ၅၀၀-က်ပ္ မွ ၁၀၀၀-က်ပ္အထိ)ကို ေက်ာင္းသား မိဘမ်ားက လွဴဒါန္းၾကရပါသည္။ ႏြမ္းပါးေသာ ေက်ာင္းသားမိဘမ်ားမွာ အနိမ့္ဆံုး လစဥ္ေက်ာင္း၀င္ေၾကးကိုပင္ မထည့္၀င္ မလႉဒါန္းႏိုင္ၾကေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏြမ္းပါး၍ စိတ္အား ငယ္တတ္ေသာ ေက်ာင္းသား တစ္ခ်ိဳ႕ ေက်ာင္းထြက္ထြက္ သြားတတ္ၾကရာ ေက်ာင္းသို႔ မၾကာခဏ ျပန္ေခၚရသည္လည္း ရွိပါသည္။ ထိုေက်ာင္းသားမ်ား၏ ေက်ာင္းစရိတ္ကို ၀ိုင္း၀န္းကူညီ ေျဖရွင္းေပးၾကရပါသည္။

ရြာသူရြာသားမ်ား၏ ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ပါ၀င္မႈႏွင့္ ေဒသအသီးသီးမွ အလႉရွင္တို႔၏ ပံ့ပိုးမႈတို႔ကို ေပါင္းစည္း၍ ေက်ာင္းသားတိုင္းကို အခမဲ့ ပညာသင္ၾကား ေပးႏိုင္ေအာင္ စီမံလ်က္ ရွိပါသည္။ ျပည့္စုံသူတို႔၏ တစ္ပိုင္းတစ္စ အပိုအလွ်ံသည္ ႏြမ္းပါသူတို႔ အတြက္ အားေပးႏွစ္သိမ့္မႈ ျဖစ္ႏိုင္ေပသည္။ ပုံျပင္ေလးတစ္ခု ၾကားဖူးၾကေပလိမ့္မည္။ ‘‘တစ္ခါေသာ္ ေက်ာင္းသားလူငယ္ တစ္ေယာက္သည္ သူ၏ တံခါးခန္းဆီးစကို ျဖဳတ္၍ သူဆင္းရဲ တစ္ေယာက္ကို ေပးလိုက္၏။ ‘ေမေမရယ္ တံခါးေပါက္ေတြက ေအးတာခ်မ္းတာကို မခံစားတတ္ပါဘူး။ လူဆင္းရဲေတြကမွ တကယ္ခံစား ေနၾကရတာပါ’ဟု သူ႔အေမကို ေျပာေနသည့္ လူဆင္းရဲေလးကို ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။’’ ဤသို႔ ၾကင္နာတတ္ေသာ လူသားတို႔၏ သဘာ၀ကို ခ်ီးက်ဴးထိုက္ ေပသည္။

တတ္ႏိုင္သည့္နည္းျဖင့္ စြမ္းႏိုင္သေလာက္ ကူညီပံ့ပိုး ေပးျခင္းသည္ ရြာသူ ရြာသားငယ္တို႔၏ အေျခခံပညာေရးအတြက္ ျဖဴစင္မြန္ျမတ္ေသာ အေထာက္အပံ့ေကာင္း ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

စာစီစာကံုး

2011-04-24T19:53:00.001-07:00

(ဆရားႀကီး ဦး)ေအာင္သင္းရဲ့ “ကိုယ္ေတြ႔စာစီစာကံုး”ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလးကို ဖတ္မိၿပီး သေဘာက်ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ကေလးေတြကို သူ ဘယ္လို စာစီစာကံုး သင္ေပးခဲ့တယ္ဆိုတာကို အဲဒီစာအုပ္ထဲမွာ ျပန္ေျပာျပထားတာပါ။ စာစီစာကံုးေရးနည္း၊ စာစီစာကံုးသင္နည္းေပါ့။ သူ႔နည္းကို အသံုးခ်ၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။ ရြာအလည္ျပန္ရင္း ရြာက ကေလးေတြကို စာစီစာကံုး သင္ေပးခဲ့တာပါ။ ဘာမွ မလုပ္တာနဲ႔ စာရင္ေတာ့ အမ်ားႀကီး ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္ေသာ ငွက္မ်ားအေၾကာင္း
ေမာင္ထက္ျမက္ထြန္း
တတိယတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ကၽြန္ေတာ္က ေမာင္ထက္ျမက္ထြန္း ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ကိုရင္ပါ။ ရင္းရဲရြာ ဘ-ကေက်ာင္းမွာ စာသင္ေနပါတယ္။ တတိယတန္း ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့ ငွက္ေတြအေၾကာင္း ေျပာပါမယ္။

ငွက္ေကာင္ေတြက အမ်ားႀကီးပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့ ငွက္ေတြကေတာ့ ဆက္ရက္ ေစြ႔ သစ္ေတာက္ငွက္ ဥၾသ ဇီးကြက္တို႔ကို အႀကိဳက္ဆုံးပါပဲဗ်ာ။

ဆက္ရက္သည္ လယ္သမားတို႔ ထယ္ထိုးရာတြင္ ေနာက္ကေန တေကာက္ေကာက္ လိုက္သြားၿပီး လယ္သမားႀကီးထယ္ထိုးရာ ေျမႀကီးထဲမွထြက္ေသာ ပိတ္တာ ပိရစ္ ပိုးတုံးလုံးေကာင္တို႔ကို စားေသာက္ပစ္ေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဆက္ရက္ကို ႀကိဳက္ပါသည္။

ေစြ႔သည္ လယ္သမားတို႔ စိုက္ပ်ိဳးထားေသာ ေကာက္ပဲသီးႏွံတို႔ကို ဖ်က္ဆီးတတ္ေသာ ပိုးမ်ားကို ေကာက္စားပါတယ္။ ေစြ႔က အဖ်က္ပိုးမ်ားကို စားေသာက္ပစ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္သည္ ေစြ႔ကို ႀကိဳက္ပါသည္။

သစ္ေတာက္ငွက္သည္ မာေၾကာေသာ ေျခသည္းျဖင့္ သစ္ေခါက္ကို တြယ္ကပ္လိုက္သည္။ ႏႈတ္သီးနဲ႔ ေတာက္သည္။ ထိုအခါ သစ္ေခါက္ထဲမွ ထြက္လာေသာ သစ္ပင္ဖ်က္ပိုးမ်ားကို သစ္ေတာက္ငွက္က သုတ္သင္ရွင္းလင္း ပစ္ေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္သည္ သစ္ေတာက္ငွက္ကို ႀကိဳက္ပါသည္။

ဥၾသသည္ မိုးလင္းတာနဲ႔ သာယာေသာ အသံျဖင့္ တစ္ရြာလုံး လိုက္ေအာ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဥၾသလို လိုက္ေအာ္ပါသည္။ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဥၾသကို ႀကိဳက္ပါသည္။

ဇီးကြက္သည္ ညအခါတြင္ မ်က္လုံးျပဴးနဲ႔ ၀င္းလက္၀င္းလက္ ရွိပါသည္။ ဇီးကြက္မ်က္ျပဴးကို ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့ ငွက္ေတြ က်န္ေသးတယ္။ ဒါပါပဲဗ်ာ။

------------------------------

ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္း
ေမာင္မိုးမင္းထက္
တတိယတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ကၽြႏ္ုပ္၏ အမည္သည္ ေမာင္မိုးမင္းထက္ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ အေဖသည္ ဦးေက်ာ္မိုး ျဖစ္သည္။ ကၽြႏ္ုပ္၏ အေမသည္ ေဒၚခါသီ ျဖစ္သည္။ ကၽြႏ္ုပ္၏ အေမႀကီးသည္ ေဒၚေကာင္းရီ ျဖစ္သည္။ ကၽြႏ္ုပ္၏ အေဒၚသည္ ေဒၚတင္ႏြဲ႕ ျဖစ္သည္။ ကၽြႏ္ုပ္၏ ညီမေလးသည္ မိုးသႏၲာထက္ ျဖစ္သည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ရင္းရဲရြာမွာ ေနသည္။ ကၽြႏ္ုပ္သည္ ရြာရွိ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေက်ာင္းမွာ ေနသည္။ တတိယတန္း ျဖစ္သည္။ ကၽြႏ္ုပ္၏ ဆရာမ်ားမွာ ဦးေအာင္မင္း ဦး၀င္းမင္းေဌး ဦးညြန္႔လြင္ ေဒၚခိုင္ေရႊ၀ါတို႔ ျဖစ္သည္။

ကၽြႏ္ုပ္ သစ္ပင္စိုက္သည္။ အိမ္မွာ ကၽြႏ္ုပ္စိုက္ပ်ိဳးထားေသာ အပင္ရွိသည္။ ကၽြႏ္ုပ္ စိုက္ပ်ိဳးထားေသာ အပင္မွာ ဇြန္ စံပယ္တို႔ ျဖစ္သည္။ ပန္းလွရင္ ၾကည့္လို႔ေကာင္းရင္ ကၽြႏ္ုပ္ ႀကိဳက္သည္။ ကၽြႏ္ုပ္ ပန္းမခူးပါ။ သူမ်ားခုိး ခူးခူးသြားသည္။ ကၽြႏ္ုပ္ ေက်ာင္းသြားေနရလို႔ သူခိုးမမိ။ ေတြ႔ရင္သိမယ္။

------------------------------

လသာေသာည

မေအးျမတ္သူ

စတုတၳတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ကၽြန္မတို႔သည္ လသာေသာ ညမ်ားတြင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ကစားၾကပါသည္။ ပထမဆုံး ထုပ္ဆီးတိုး ကစားၾကမည္ဟု တိုင္ပင္ၾကပါသည္။ ထို႔ျပင္ တူ႔တူပုန္းတမ္း ကစားမည္ဟုလည္း တိုင္ပင္ထားၾကပါသည္။ မေမာမပမ္း သင့္သင့္ျမတ္ျမတ္ ကစားၾကပါသည္။

တျခားကစားနည္းေတြလည္း ကစားၾကပါသည္။ ပိုက္ဆံတမ္းလည္း ကစားၾကပါသည္။ ဆံပင္တမ္းလည္း ကစားၾကပါသည္။ စက္ခ်ဳပ္တမ္းလည္း ကစားၾကပါသည္။ ဆရာမတမ္းလည္း ကစားၾကပါသည္။ ေဘာလံုးကန္တမ္းလည္း ကစားၾကပါသည္။ ေစ်းဆိုင္ဖြင့္တမ္းလည္း ကစားၾကပါသည္။ ထမင္းခ်က္တမ္းလည္း ကစားၾကပါသည္။ တို႔ဟူးက်ိဳတမ္းလည္း ကစားၾကပါသည္။ သစ္ပင္တက္တမ္းလည္း ကစားၾကပါသည္။ သူငယ္ခ်င္းတမ္းလည္း ကစားၾကပါသည္။ ဓာပံု႐ိုက္တမ္းလည္း ကစားၾကပါသည္။ ဗြီဒီယို႐ိုက္တမ္းလည္း ကစားၾကပါသည္။

သူငယ္ခ်င္းမ်ား ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ စုေ၀းၾကေသာေၾကာင့္ လသာေသာညကေလးကို အၿမဲသတိရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မတို႔ လသာေသာ ညေလးကို အၿမဲလြမ္းေနရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ လသာေသာ ညေလးကို ေရာက္ခ်င္ပါသည္။

------------------------------

စမ္းေခ်ာင္းက ဆရာႀကီးအိမ္ကို ေရာက္ျဖစ္ေတာ့ ဒီအေၾကာင္း ေျပာျပျဖစ္ပါတယ္။ [သူကပ္တဲ့ ေဖ်ာ္ရည္ေသာက္ရလို႔ ဖားတာမဟုတ္။ သူေက်နပ္ေအာင္ တမင္ လုပ္ၾကံေျပာတာလည္း မဟုတ္။ :)] “၀မ္းသာလိုက္တာ ဘုရား . . .”တဲ့။ . . . . “ . . . ေဖ်ာ္ရည္ နည္းနည္း ထပ္ယူပါအံုး ဘုရား . . .”ဆိုၿပီး သူ႔အမ်ိဳးသမီး ဆရာမႀကီး (ေက်ာင္းဆရာမေဟာင္းႀကီး ထင္ပါတယ္)ကို “ေဖ်ာ္ရည္ ယူခဲ့အံုးေဟ့”လို႔ အမိန္႔ ေပးပါတယ္။ (“အားနာစရာႀကီးပါလား ဆရာႀကီးရယ္ . . .”) “ရၿပီ ဆရာႀကီး။ ရၿပီ။ ရၿပီ . . .။”

အားနာနာနဲ႔ တစ္ခု ေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။ “ရြာက ကေလးေတြအတြက္ အမွတ္တရ စကားေလး တစ္ခြန္းေလာက္ ေရးေပးလိုက္ပါအံုး ဆရာႀကီး . . .။ ေက်ာင္းနံရံမွာ ေရးထားဖို႔ . . .။” စိတ္လိုလက္ရ ခ်က္ခ်င္း ေရးေပးလိုက္ပါတယ္။ (ဒါေပမယ့္ စိတ္ကူးတဲ့အတိုင္း သူ႔စကားကို ရြာေက်ာင္းနံရံမွာေတာ့ ခုထိ မေရးရေသးပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခါ ရြာျပန္ရင္ေတာ့ ေရးရအံုးမယ္။)

ရွင္အာစာရ

စကားရည္လုပြဲ - “ေရတြင္း ႏွင့္ ေရကန္”

2011-04-13T07:22:00.000-07:00

စကားရည္လုပြဲ - “ထန္းပင္ ႏွင့္ အံုးပင္”

2011-04-13T07:17:00.000-07:00

စကားရည္လုပြဲ - “ႏြားထီး ႏွင့္ ႏြားမ”

2011-04-13T07:14:00.000-07:00

စကားရည္လုပြဲ - “ဆရာ ႏွင့္ တပည့္”

2011-04-13T07:11:00.000-07:00

YYMS Appeal 2011 -- mm

2011-04-12T05:44:00.002-07:00

အစိုးရ စာသင္ေက်ာင္း မဖြင့္လွစ္ရေသးေသာ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕နယ္၊ ရင္းရဲေက်းရြာ၌ မူလတန္းအဆင့္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္းကို ၁၉၉၂ ခုႏွစ္တြင္ စတင္ တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါသည္။ မူလတန္း အဆင့္ႏွင့္သာ ပညာေရးခရီး အဆံုးသတ္ၾကရေသာ ရြာသူရြာသားငယ္တို႔ ပညာေရးခရီး ဆက္ႏိုင္ၾကေစရန္ ၂၀၁၁-၁၂ ပညာသင္ႏွစ္မွစ၍ အဆိုပါေက်ာင္းကို မူလတန္းအဆင့္မွ မူလြန္အဆင့္သို႔ တိုးခ်ဲ႕ ဖြင့္လွစ္လိုက္ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား ေက်ာင္း၏ ပညာေရးစရိတ္ ထည့္၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ၾကရန္ ႏႈိးေဆာ္လိုက္ပါသည္။

ဆရာလစာအတြက္ အဓိက အသံုးျပဳရေသာ ပညာေရးရံပံုေငြ နည္းမ်ားမဆို ထည့္၀င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ၾက ပါသည္။

မူလတန္း (စတုတၱတန္းအထိ) အဆင့္၌ ဆရာ ေလးေယာက္ ခန္႔ထားခဲ့ၿပီး မူလြန္အဆင့္ (သတၱမတန္းအထိ) တိုးျမႇင့္လိုက္ ေသာအခါ ဆရာ ေျခာက္ေယာက္ ခန္႔ထားရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာ တစ္ေယာက္အတြက္ တစ္လလွ်င္ ၃၀၀၀၀-က်ပ္ ႏႈန္းျဖင့္ တစ္ႏွစ္(၁၀-လ)စာ ၃၀၀၀၀၀-က်ပ္ ဆရာ ေျခာက္ေယာက္အတြက္ တစ္ႏွစ္(၁၀-လ)စာ ၁၈၀၀၀၀၀-က်ပ္ ကုန္က်ရန္ ရွိပါသည္။ ဆရာလစာအတြက္ မျဖစ္မေန ေကာက္ခံရေသာ ကေလးငယ္မ်ား၏ ေက်ာင္း၀င္ေၾကး ေလွ်ာ့ေပါ့ သက္သာဖို႔ နည္းမ်ားမဆို ထည့္၀င္ လွဴဒါန္းၾကရန္ ႏိႈးေဆာ္ပါသည္။

သိန္း၂၀၀-က်ပ္ခန္႔ ကုန္က်မည့္ ေက်ာင္းေဆာင္သစ္ ေဆာက္လုပ္ေရးအတြက္ နည္းမ်ားမဆို လွဴဒါန္း ႏိုင္ၾကပါသည္။

ေက်ာင္းစာၾကည့္တိုက္အတြက္ ရံပံုေငြ ႏွင့္ စာအုပ္မ်ား (ေဟာင္း/သစ္) လွဴဒါန္းႏိုင္ၾကပါသည္။

YYMS Appeal 2011 -- mm

YYMS Appeal 2011 -- eng

2011-04-12T05:44:00.000-07:00

There being no Government State school at Yin Ye Village, Depeyin Township, Sagaing Division, a Buddhist Monastic School at Primary Level was first inaugurated in 1992. For the Yin Ye children to pursue further studies beyond Primary Level, commencing with the Academic Year 2011-2012, an extension to the Secondary Level has been officially established. Donors’ financial support in this effort is solicited.

You can donate to the Education Fund which is the basic source of teachers’ salaries. For the Primary Level (to Year Four) four teachers have been appointed. Following the extension to Secondary Level (to Year Seven) altogether six teachers are required. At a teacher’s salary of MMK 30,000 (approx USD 35) per month, an annual (10 month) budget of MMK 18,000,000 is needed for teachers’ remunerations. This has to be levied upon the children as admission fees. Please consider donating to relieve such unavoidable admission fees.

For the proposed construction of a new school building budgeted at MMN 20,000,000 approx (USD 24,000) donations are solicited

For the school library donations monetary, books (New and Used) are welcome.

YYMS Appeal 2011 -- eng

YYMS Appeal 2007 -- eng

2011-04-12T05:40:00.000-07:00

စာၾကည့္တိုက္တည္ေဆာက္ျခင္း ဓာတ္ပံုမွတ္တမ္း

2011-04-12T01:04:00.000-07:00

ငါးပါးသီလကဗ်ာမ်ား၊ မဂၤလာကဗ်ာမ်ား၊ English Songs

2011-04-12T00:55:00.001-07:00

Library Opening Ceremony - စာၾကည့္တိုက္ဖြင့္ပြဲ

2011-04-12T00:50:00.000-07:00

၂၀၀၆ စာစီစာကံုး (တတိယတန္း)

2011-04-12T00:10:00.000-07:00

ကၽြန္မတို႔မိသားစုအေၾကာင္း
မထားထားမိုး
တတိယတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ကၽြန္မ၏ အမည္သည္ မထားထားဦး ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မ၏ ဖခင္သည္ ဦးလွသိန္း ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မ၏ မိခင္သည္ ေဒၚမာမာေအး ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မ၏ အစ္မသည္ မထားထားဦး ႏွင့္ မထားထား၀င္း ျဖစ္ပါသည္။ အစ္ကိုသည္ ေနမ်ိဳးေအာင္ ျဖစ္ပါသည္။ မထားထားစိုး ႏွင့္ မထားထားလႈိင္ ညီမေလး ႏွစ္ေယာက္ရွိပါသည္။ ကၽြန္မတို႔ ရင္းရဲရြာမွာ ေနပါသည္။ အေဖက လက္သမား လုပ္ေနပါသည္။ အေမက ေစ်းေရာင္းသြားပါသည္။ အစ္မက စပါးရိတ္ လိုက္ေနပါသည္။ ကၽြန္မသည္ ရင္းရဲေက်ာင္းတြင္ ပညာသင္ေန ပါသည္။ တတိယတန္း ျဖစ္ပါသည္။ ညီမေလးကို ေခၚၿပီး ေက်ာင္းသြားပါသည္။ ညီမေလးက သူငယ္တန္း ျဖစ္ပါသည္။

----------------------------------------------------------------

ကၽြန္ေတာ့္မိသားစုအေၾကာင္း
ေမာင္လႈိင္မ်ိဳးေအာင္
တတိယတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ကၽြန္ေတာ္၏ အမည္သည္ ေမာင္လႈိင္မ်ိဳးေအာင္ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ မိခင္သည္ မျမလင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ရင္းရဲရြာ အေနာက္ပုိင္းမွာ ေနပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္၀င္းမွာ အလြန္က်ယ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အိမ္မွာ မိသားစု ေလးေယာက္ ရွိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္က ေက်ာင္းေနပါသည္။ တတိယတန္း ျဖစ္ပါသည္။ ဦးႀကီးလႈိင္က ပဲ ေျပာင္း စပါးမ်ား စိုက္ပ်ိဳးပါသည္။ အေမက ေစ်းေရာင္းပါသည္။ အေမက ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းမဆင္းခင္ ထမင္းက်က္ေအာင္ ခ်က္ထားပါသည္။ အေမႀကီးက မ်က္စိမျမင္ပါ။ ဒုကၡိတ ျဖစ္ပါသည္။ အေမႀကီး ဥပုသ္ေစာင့္ သြားတဲ့အခါမွာ ကၽြန္ေတာ္က ေက်ာင္းလိုက္ပို႔ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ေက်ာင္းမသြားခင္ အေမ့ကို ကူညီးပါသည္။ ေရထမ္းေပးပါသည္။ အမႈိက္က်ံဳးပါသည္။ လူႀကီးေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း သူတို႔ကုိ ခ်စ္ပါသည္။

----------------------------------------------------------------

၂၀၀၆ စာစီစာကံုး (တတိယတန္း)

2011-04-12T00:09:00.000-07:00

ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္း
ေမာင္မိုးမင္းထက္
တတိယတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ကၽြႏ္ုပ္ သစ္ပင္စိုက္သည္။ အိမ္မွာ ကၽြႏ္ုပ္စိုက္ပ်ိဳးထားေသာ အပင္ရွိသည္။ ကၽြႏ္ုပ္ စိုက္ပ်ိဳးထားေသာ အပင္မွာ ဇြန္ စံပယ္တို႔ ျဖစ္သည္။ ပန္းလွရင္ ၾကည့္လို႔ေကာင္းရင္ ကၽြႏ္ုပ္ ႀကိဳက္သည္။ ကၽြႏ္ုပ္ ပန္းမခူးပါ။ သူမ်ားခုိး ခူးခူးသြားသည္။ ကၽြႏ္ုပ္ ေက်ာင္းသြားေန ရလို႔ သူခိုးမမိ။ ေတြ႔ရင္သိမယ္။

----------------------------------------------------------------

ကၽြန္မ၏အေၾကာင္း
မလြင္မာဦး
တတိယတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ကၽြန္မ၏ အမည္သည္ မလြင္မာဦး ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မ၏ မိဘမ်ားသည္ ရင္းရဲရြာတြင္ ေနၾကပါသည္။ ကၽြန္မသည္ ယခု ရြာရွိ ဘ-ကမူလတန္းေက်ာင္းတြင္ စာသင္ေနပါသည္။

ကၽြန္မ၏ အေဖသည္ ဦးေက်ာ္ဦး ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မ၏ အေမသည္ မျမင့္လြင္ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မတို႔သသည္ မိသားစု၀င္ ငါးဦးရွိပါသည္။ ကၽြန္မသည္ တတိယတန္းတြင္ ပညာသင္ယူေနပါသည္။

ကၽြန္မ၏ အေဖသည္ လယ္ထြန္ပါသည္။ ပ်ိဳးႏႈတ္ပါသည္။ စပါးရိတ္ပါသည္။ ေပါင္းသင္ပါသည္။ အေမက ထမင္းခ်က္ပါသည္။ အ၀တ္ေလွ်ာ္ပါသည္။ ကၽြန္မသည္ ေက်ာင္းမသြားခင္ အေမကို ကူညီပါသည္။ ေရခပ္ေပးပါသည္။ အိမ္တစ္၀ိုက္မွာ အမႈိက္လွဲပါသည္။ ႏြားေခ်းေျပာင္ေအာင္ က်ံဳးပါသည္။ ေက်ာင္းမပ်င္းပါ။ ေက်ာင္းမွာ စာႀကိဳးစားပါသည္။ ဆုရတဲ့အခါ ရပါသည္။ ေက်ာင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ကစားပါသည္။ သီခ်င္းဆိုၾကပါသည္။ ေက်ာင္းျပန္ျပန္ခ်င္း ဗိုက္ဆာလို႔ ထမင္းစားပါသည္။

----------------------------------------------------------------

ကၽြန္မ၏အေၾကာင္း
မႏွင္းမာထူး
တတိယတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ကၽြန္မ၏ အမည္သည္ မႏွင္မာထူး ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မ၏ မိဘမ်ား ရင္းရဲရြာမွာ ေနၾကပါသည္။ ယခု ကၽြန္မသည္ ဘ-ကမူလတန္းေက်ာင္းတြင္ စာသင္ေနပါသည္။ ကၽြန္မ၏ ဖခင္သည္ ဦးေအာင္ေက်ာ္ဦး ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မ၏ မိခင္သည္ ေဒၚမာလာ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မ၏ အစ္ကိုသည္ သိန္းေက်ာ္ထြန္း ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မ၏ ညီမသည္ ျပည့္ၿဖိဳးေ၀ႏွင့္ လႈိင္ထက္ေက်ာ္ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မ၏ ေမာင္သည္ သိန္းသန္းႏို္င္ ျဖစ္ပါသည္။ အစ္ကိုက စတုတၳတန္း ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မက တတိယတန္း ျဖစ္ပါသည္။ ညီမေလးက သူငယ္တန္း ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မတို႔သည္ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မသည္ မိဘကို ကူညီပါသည္။ ကၽြန္မသည္ ေမာင္ႏွမမ်ားကို ခ်စ္ခင္ပါသည္။ ကၽြန္မသည္ မိဘကို ေလးစားပါသည္။

----------------------------------------------------------------

၂၀၀၆ စာစီစာကံုး (တတိယတန္း)

2011-04-12T00:07:00.001-07:00

ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့ ငွက္ေတြ က်န္ေသးတယ္။ ဒါပါပဲဗ်ာ။

----------------------------------------------------------------

၂၀၀၆ စာစီစာကံုး (စတုတၳတန္း)

2011-04-12T00:02:00.001-07:00

ကၽြန္မ၏ အေၾကာင္း

မခိုင္ေရႊ၀င္း

စတုတၳတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ကၽြန္မ၏ အမည္သည္ မခိုင္ေရႊ၀င္း ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မသည္ စစ္ကိုင္းတိုင္း ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕နယ္ ရင္းရဲရြာမွာ ေနပါသည္။ ကၽြန္မသည္ ယခု စတုတၳတန္းတြင္ ပညာသင္ေနပါသည္။ ကၽြန္မ၏ မိဘမ်ားမွာ ဦး၀င္းတင္ ေဒၚခင္တင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မွာ အကိုႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ အမတစ္ေယာက္ ရွိပါသည္။ ကၽြန္မ၏ အစ္ကို ႏွစ္ေယာက္မွာ ေမာင္ပြင့္ေမာင္ ေမာင္ေစာေဌးျဖစ္ၿပီး အမမွာ မနီနီ ျဖစ္ပါသည္။ ေမာင္ေလးမွာ ေမာင္ခ်စ္ေထြးျဖစ္ပါသည္။

ကၽြန္မသည္ အေမကို ေရခပ္ျခင္းႏွင့္ ထမင္းခ်က္ျခင္းတို႔ကို ကူညီပါသည္။ အေဖ့ကိုလည္း ခရီးသြားလွ်င္ လိုက္ပို႔ျခင္းတို႔ကို ကူညီပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အေဖႏွင့္ အေမက ကၽြန္မကို အလြန္ခ်စ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္မ အလြန္ေပ်ာ္ပါသည္။ အိမ္အလုပ္ လုပ္စရာ မရွိလွ်င္ စာက်က္ပါသည္။ စာရမွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ကစားပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ထမင္းစားၿပီး ေက်ာင္းသြားပါသည္။

ေက်ာင္းမွာလည္း အလွည့္က်သည့္အခါ ေက်ာင္းသန္႔ရွင္းေရး လုပ္ရပါသည္။ ေသာက္ေရအိုးမ်ားကို ေရျဖည့္ရပါသည္။ ကၽြန္မသည္ ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္မွာ စာကို ႀကိဳးစား၍ က်က္မွတ္ပါသည္။ စာေမးပြဲေတြေအာင္ၿပီး ပညာတတ္ႀကီးျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါမည္။

---------------------------------------------------------------------

ကၽြန္ေတာ္၏ အေၾကာင္း

ေမာင္ခ်မ္းၿငိမ္း

စတုတၳတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ကၽြန္ေတာ္၏ အမည္သည္ ေမာင္ခ်မ္းၿငိမ္း ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အိမ္မွာ မိသားစု၀င္ ေျခာက္ဦး ရွိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ စစ္ကိုင္းတိုင္း ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕နယ္ ရင္းရဲရြာမွာ ေနၾကပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ အသက္ ၁၀-ႏွစ္ျဖစ္ၿပီး စတုတၳတန္းတြင္ ပညာသင္ယူေနပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ေက်ာင္းအားေသာအခါ အိမ္ကို ကူညီပါသည္။ အိမ္စာေပးလိုက္လွ်င္ ညအခါတြင္ ကၽြန္ေတာ္သည္ မကစားပဲႏွင့္ မီးထြန္းကာ စာက်က္ပါသည္။ နံနက္ ေက်ာင္းမသြားမီ မိဘကို ေရးထမ္းေပးပါသည္။ ထို႔ျပင္ မိဘကို ထင္းခြဲေပးပါသည္။ မိဘကို ၀ိုင္း၀န္းကာ အလုပ္လုပ္ကိုင္ျခင္းျဖင့္ ကုသိုလ္ရပါသည္။ ထင္းခြဲၿပီးေသာအခါ ေက်ာင္းသို႔ သြားပါသည္။ ေက်ာင္းမတက္ခင္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ေဘာလုံးကန္ၾကပါသည္။ ေဘာလုံးကန္ရင္း ရန္ျဖစ္မိလွ်င္ ဆရာႀကီး မသိေအာင္ ေနၾကပါသည္။ ရန္ျဖစ္မိလွ်င္ ျပန္ေခၚၾကပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ စတုတၱတန္းၿပီးလွ်င္ ပဥၥမတန္း တက္မည္ရည္ရြယ္ထားပါသည္။

---------------------------------------------------------------------

၂၀၀၆ စာစီစာကံုး (စတုတၳတန္း)

2011-04-12T00:01:00.002-07:00

ကၽြန္မတို႔ မိသားစု

မခင္မိုးခိုင္

စတုတၳတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ကၽြန္မ၏ အမည္သည္ မခင္မိုးခိုင္ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မ၏ ဖခင္သည္ ဦးေက်ာ္တင္ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မ၏ မိခင္သည္ ေဒၚခင္မာၾကည္ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မ၏ အစ္ကိုသည္ ေမာင္စိုးလြင္သန္း ျဖစ္ပါသည္။ အစ္ကိုက န၀မတန္းျဖစ္ၿပီး ကၽြန္မက စတုတၳတန္း ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္၏ မိဘမ်ားသည္ ေတာင္ယာလုပ္ကိုင္ၾကပါသည္။ အကိုႀကီးသည္ ေဖေဖ၏ အလုပ္မ်ားကို ၀ိုင္းကူလုပ္ကိုင္ပါသည္။ ကၽြန္မသည္လည္း ေမေမကို ၀ိုင္းကူလုပ္ကိုင္ပါသည္။ ကိုကိုသည္ ႏြားစားေကၽြးၿပီး ေဖေဖကို ကူညီပါသည္။ ကၽြန္မသည္ ေမေမကို ၀ိုင္းကူခ်က္ျပဳတ္ ေရခတ္ တံျမက္လွည္း ႏြားေခ်းက်ံဳးပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေဖေဖသည္ ကိုကုိ ကို ပိုခ်စ္ပါသည္။ ေမေမသည္ ကၽြန္မကို ပိုခ်စ္ပါသည္။ ကၽြန္မတို႔ ေမာင္ႏွမခ်င္း ရန္မျဖစ္ၾကပါ။ ကၽြန္မႏွင့္ ေဖေဖ ေမေမ ကိုကိုတို႔ စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုခ်မ္းသာ ေနၾကရပါသည္။

---------------------------------------------------------------------

ကၽြန္ေတာ္၏ မိသားစု အေၾကာင္း

ေမာင္ေဇာ္ထိုက္ဦး

စတုတၳတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ကၽြန္ေတာ္၏ အမည္သည္ ေမာင္ေဇာ္ထိုက္ဦး ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ အသက္သည္ ၁၀-ႏွစ္ျဖစ္ပါသည္။ ယခု ကၽြန္ေတာ္သည ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္း၌ စာသင္ေနပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုသည္ စစ္ကိုင္းတိုင္း ေရႊဘိုခ႐ိုင္ ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕နယ္ ရင္းရဲရြာတြင္ ေနထိုင္ၾကပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုသည္ လယ္ယာလုပ္ငန္းကို လုပ္ကိုင္ၾကပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစု၀င္ ေလးဦး ရွိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုသည္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ခ်စ္ခင္စြာ ေနထိုင္ၾကပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုသည္ ေန႔တိုင္း အစားအေသာက္ကို မွ်တစြာ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ၾကပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔မိသားစု က်န္းမာေရး ေကာင္းပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုသည္ ႏွစ္တိုင္း ဆန္စပါးကို စိုက္ပ်ိဳးၾကပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုသည္ ရြာသူရြာသားမ်ားႏွင့္ ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးမႈ ရွိပါသည္။ ထို႔အျပင္ ရြာကိုလည္း ကူညီ ေဆာင္ရြက္ၾကပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုသည္ ၀ါ၀င္ ၀ါကၽြတ္ႏွင့္ သၾကၤန္ရက္မ်ား၌ အဘိုးအဘြားမ်ားကို ကန္ေတာ့ၾကပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုသည္ အလြန္ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းလွပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုေလးကို မၿပိဳကြဲေအာင္ ေစာင့္ထိန္းရမည္ ျဖစ္ပါသည္။

---------------------------------------------------------------------

၂၀၀၆ စာစီစာကံုး (စတုတၳတန္း)

2011-04-12T00:01:00.000-07:00

ကၽြႏ္ုပ္တို႔ရြာ

ေမာင္ခ်စ္မင္းသူ

စတုတၳတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ကၽြႏ္ုပ္တို႔ရြာသည္ စစ္ကိုင္းတိုင္း ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕နယ္ ရင္းရဲရြာ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ရြာသည္ စိုင္ျပင္-ျမရိပ္လမ္း၏ ေျမာက္ဘက္တြင္ တည္ရွိပါသည္။ ကမၻာေက်ာ္သည့္ လယ္တီဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဇာတိျဖစ္ေသာ စိုင္ျပင္ရြာ၏ အေရွ႕ဘက္မွာ ရွိပါသည္။ ရြာ၏ ေတာင္ဘက္တြင္ ရြာဦးဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ရွိပါသည္။ ဘ-ကေက်ာင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စာသင္ၾကပါသည္။ ရြာသူရြာသားမ်ားသည္ စပါး ႏွမ္း ေနၾကာ ပဲစိမ္းငံု ေျမပဲ စသည္တို႔ စိုက္ပ်ိဳးပါသည္။ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားသည္ မိုးဥတုတြင္ လယ္ထြန္ရန္ ေကာက္စိုက္ရန္ လယ္ေတာသို႔ သြားၾကပါသည္။ ေဆာင္းဥတုတြင္ စပါးမ်ား ရိတ္သိမ္းၾကပါသည္။ စပါးလႈိင္းမ်ားကို စပါးေခၽြစက္ျဖင့္ ေခၽြၾကပါသည္။ စပါးမ်ားကို လွည္းေပၚတင္၍ စိုင္ျပင္သို႔ စက္က်ိတ္သြားၾကပါသည္။ စပါးမ်ားကို စက္က်ိတ္ေသာအခါ ဆန္မ်ား ျဖစ္လာပါသည္။ ဆန္မ်ားမ်ားရလွ်င္ ဆန္ေရာင္း၍ အလွဴေပးၾကပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ရြာတြင္ ကေလးမ်ားသည္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနထိုင္ၾကပါသည္။ လူႀကီးမ်ား လူငယ္ေလးမ်ား က်န္းမာၾကပါသည္။ ကၽြန္တို႔ရြာသည္ ယခု ကၽြႏု္ပ္တို႔ ႀကိဳးစားလွ်င္ ရင္းရဲရြာႀကီးသည္ ပို၍ ပို၍ တိုးတက္မည္ဟု ယံုၾကည္ပါသည္။

---------------------------------------------------------------------

၂၀၀၆ စာစီစာကံုး (စတုတၳတန္း)

2011-04-12T00:00:00.000-07:00

ကၽြန္မတို႔ေက်ာင္း

မသန္းသန္းခိုင္

စတုတၳတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ကၽြန္မတို႔ေက်ာင္းသည္ ဘ-ကမူလတန္းေက်ာင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မတို႔ေက်ာင္းသည္ ရြာ၏ ေတာင္ဘက္တြင္ တည္ရွိပါသည္။ ကၽြန္မတို႔ေက်ာင္းတြင္ ဆရာမတစ္ဦး ဆရာသုံးဦး ရွိပါသည္။ ဦးေအာင္းမင္း ဦး၀င္းမင္းေဌး ဦးညြန္႔လြင္ ႏွင့္ ေဒၚခုိင္ေရႊ၀ါတို႔ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မတို႔ေက်ာင္းသည္ သစ္ပင္ပန္းပင္မ်ားနဲ႔ စိမ္းလန္းေနပါသည္။ ေညာင္ပင္ တမာပင္ မႀကီးပင္ အုန္းပင္ ထန္းပင္ ဆီးျဖဴပင္တို႔ အံု႔ဆိုင္းေနပါသည္။ ကၽြန္မတို႔ ေက်ာင္းသည္ အလြန္သာယာပါသည္။ ကၽြန္မတို႔ေက်ာင္းတြင္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေပါင္း တစ္ရာေက်ာ္ ရွိပါသည္။ မူႀကိဳတန္းမွ စတုတၳတန္းအထိ အတန္းေျခာက္ခု ရွိပါသည္။ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ား စာႀကိဳးစားၾကပါသည္။ ဆရာဆရာမမ်ားကလည္း ေစတနာ ျပည့္၀စြာနဲ႔ စာသင္ေပးၾကပါသည္။ ဦးဇင္းမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ ဦးအာစာရ ဦးသစၥာ ဦးေထရိန္တို႔ကလည္း ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္း သင္ေပးၾကပါသည္။ ႏွစ္စဥ္ ေက်ာင္းသားပြဲေတာ္၌ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ား အာနာပါန အားထုတ္ၾကပါသည္။ စာဖတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္မတို႔၏ ေက်ာင္းအေၾကာင္းကို သိေလာက္ပါသည္။

---------------------------------------------------------------------

ကၽြန္မတို႔ေက်ာင္း

မေအးႂကြယ္

စတုတၳတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ကၽြန္မတို႔ေက်ာင္းသည္ ရြာအ၀င္တြင္ ရွိပါသည္။ ကၽြန္မတို႔ေက်ာင္းသည္ ၁၃၅၃-ခုႏွစ္တြင္ စတင္ ေပၚထြန္းခဲ့ပါသည္။ ေက်ာင္း၏ေတာင္ဘက္တြင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ရွိပါသည္။ ေက်ာင္းတစ္၀ိုက္မွာ သစ္ပင္ ပန္းပင္မ်ားျဖင့္ စိမ္းလန္းစိုေျပလွ်က္ ရွိပါသည္။ ေက်ာင္း၀င္းက်ယ္၀န္းၿပီး ေလေကာင္းေလသန္႔ ရရွိပါသည္။ ေက်ာင္းသည္ ျခံစည္း႐ိုးမ်ားျဖင့္ လုံၿခံဳစြာ ရွိပါသည္။ ကၽြန္မတို႔ ေက်ာင္းေရွ႕တြင္ စိမ္းလန္းေသာ ျမက္ခင္းျပင္ႀကီးႏွင့္ က်ယ္၀န္းေသာ ေဘာလုံးကြင္းႀကီး ရွိပါသည္။ ေက်ာင္းသူေရာ ေက်ာင္းသားေရာ ေဘာလံုးကန္ၾကပါသည္။ ေက်ာင္းသူႏွင့္ ေက်ာင္းသား ႏွစ္ဘက္ခ်ိန္း၍ ေဘာလုံးကန္ၾကပါသည္။ ကၽြန္မတို႔ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ ဦးေဃာသိတႏွင့္ ဦးဇင္းမ်ား ဆရာဆရာမမ်ား ရြာသူရြာသားမ်ား အားလုံးကပါ အားေပးေျမွာက္စား ၾကပါသည္။ ကၽြန္မတို႔ေက်ာင္းသည္ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ပို၍ တိုးတက္ လာေနပါသည္။ ဆက္လက္တိုးတက္ေအာင္ ဆက္လက္ ႀကိဳးစားၾကရပါမည္။

---------------------------------------------------------------------

၂၀၀၆ စာစီစာကံုး (စတုတၳတန္း)

2011-04-11T23:59:00.000-07:00

ေက်ာင္းစာၾကည့္တိုက္

မဇာဇာဦး

စတုတၳတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ကၽြန္မတို႔ေက်ာင္းတြင္ စာၾကည့္တိုက္ ရွိပါသည္။ စာၾကည့္တိုက္ကို ၁၃၆၇-ခုႏွစ္တြင္ တည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္။ စာၾကည့္တိုက္မွာ အုတ္တိုက္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။ လွဴဒါန္းေသာ ဦးေက်ာ္ေက်ာ္ မမိေအး သမီးမယုနႏၵေအာင္တို႔က သူတို႔အိမ္ကို စာၾကည့္တိုက္လုပ္ဖို႔ လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။ စာၾကည့္တိုက္ကို ဒီပရဂၤ လူငယ္စာၾကည့္တိုက္၊ Lovely Land Youths' Library-ဟု ျမန္မာ-အဂၤလိပ္ ႏွစ္ဘာသာျဖင့္ အမည္ေပးထားပါသည္။ စာၾကည့္တိုက္ အတြင္း၌ ပုံျပင္စာအုပ္ ၀တၳဳစာအုပ္ မဂၢဇင္းစာအုပ္ စာစီစာကုံးစာအုပ္ အဘိဓမၼာစာအုပ္ စြယ္စုံက်မ္းစာအုပ္မ်ား ဂ်ာနယ္မ်ားကို ေသေသသပ္သပ္ စီစီရီရီ ထားရွိပါသည္။ စာဖတ္ရန္အတြက္ စားပြဲႏွင့္ ကုလားထိုင္တို႔ကို ေနရာတက် ခင္းက်င္း ထားပါသည္။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ား စာဖတ္၀ါသနာ ပါၾကပါသည္။ ကၽြန္မတို႔သည္ အားလပ္ခ်ိန္တိုင္း စာၾကည့္တိုက္သို႔ သြားေရာက္၍ ဖတ္႐ႈၾကပါသည္။ ဥပုသ္သည္မ်ားႏွင့္ ကာလသားမ်ား အပ်ိဳေလးမ်ားလည္း စာလာဖတ္ၾကပါသည္။ စာၾကည့္တိုက္မႈအျဖစ္ ဆရာႀကီး ဦးေအာင္မင္းက ေဆာင္ရြက္ပါသည္။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားတို႔က ဆရာႀကီးကို ကူညီၾကပါသည္။ စာအုပ္ လွဴဒါန္းေသာသူ အမည္ကို စာအုပ္ေပၚတြင္ ေရးထိုးထားေသာေၾကာင့္ လွဴဒါန္းေသာ သူမ်ားက ၀မ္းသာၾကည္ႏူးၾကပါသည္။ ေက်ာင္းစာၾကည့္တိုက္ ရွိျခင္းအားျဖင့္ ကၽြန္မတို႔ အသိအလိမၼာ တိုးပြားပါသည္။ ထို႔ျပင္ ဗဟုသုတ ရရွိ၍ ေက်ာင္းသင္ခန္းစာတို႔ကိုလည္း အေထာက္အကူ ျပဳပါသည္။

---------------------------------------------------------------------

၂၀၀၆ စာစီစာကံုး (စတုတၳတန္း)

2011-04-11T23:58:00.000-07:00

မိဘေက်းဇူး ျမင့္မိုရ္ဦး

ေမာင္ေက်ာ္ဖုန္းႏိုင္

စတုတၳတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိဘမ်ားသည္ ငယ္စဥ္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ႏို႔ခ်ိဳတိုက္ေကၽြး၍ ေမြးျမဴခဲ့ပါသည္။ မိဘတို႔၏ ေက်းဇူးသည္ ျမင့္မိုရ္ေတာင္မက ႀကီးမားပါသည္။ မိဘမ်ားက သားသမီးေတြ ေပၚမွာထားတဲ့ ေမတၱာတရားဟာ တုႏိုင္းစရာ မရွိပါ။

ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ္ေတာ္တိုင္ မိဘေက်းဇူးကို ျပန္ဆပ္ခဲ့ရာ ႏို႔တစ္လုံးဖိုးသာ ေက်ခဲ့ဟု ၾကားဘူးပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အရြယ္ေရာက္လာေသာအခါ မိဘမ်ားက ေက်ာင္းထားေပးပါသည္။ မိဘမ်ားသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူရာ၀င္ဖို႔ စားဖို႔ေသာက္ဖို႔ရာ အတြက္ ေန႔စဥ္ မရပ္မနားပဲ အလုပ္ေတြ လုပ္ၾကရပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ မနက္စာ ေန႔လည္စာ ညေနစာမ်ားကို စားေသာက္ႏိုင္ရန္ မိဘမ်ားသည္ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း ေခၽြးဒီးဒီးနဲ႔ တစ္ေန႔လုံး ေနရပါသည္။ မိဘမ်ား၏ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ရင္း သနားမိပါသည္။ မိဘသည္ သားသမီးမ်ား မဟုတ္တာ မလုပ္မိေအာင္ ပဲ့ျပင္ ဆုံးမပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ မိဘမ်ား ဆုံးမသည္ကို ျငင္းဆန္ခဲ့၍ မိဘမ်ားက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို တခါတေလ စိတ္ေကာက္တတ္ပါသည္။

ထိုသို႔ ႀကီးမားလွေသာ မိဘေက်းဇူးကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပန္ဆပ္ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ မိဘေက်းဇူးကို ျပန္ဆပ္လိုေသာေၾကာင့္ ေက်ာင္းမွာ ပညာသင္၍ ပညာတတ္ႀကီးေတြျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားရပါမည္။

---------------------------------------------------------------------

မိဘေက်းဇူး

ေမာင္ေဇာ္ထက္ေအာင္

စတုတၳတန္း၊ Yin Ye Monastic School

မိဘမ်ား၏ ေက်းဇူးသည္ ျမင့္မိုရ္ေတာင္မက ႀကီးမားလွပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားေတာင္မွ သူ၏ မိဘမ်ားကို ႏို႔တစ္လံုးဖိုးသာ ေက်းဇူးဆပ္ႏိုင္ခဲ့သည္ဟု သိရပါသည္။ မိဘေက်းဇူးကို ဆပ္လွ်င္ ဆပ္လို႔ မကုန္ႏိုင္ပါ။ မိဘမ်ားသည္ သားသမီးမ်ားကို ခ်စ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ကေလးဘ၀က ျပဳစု ေကၽြးေမြး ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ပါသည္။ မိဘမ်ားသည္ သားသမီးမ်ားကို လူတစ္လုံး သူတစ္လုံးျဖစ္ေအာင္ ေကၽြးေမြး ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ပါသည္။ ဘယ္မိဘမွ သားသမီးကို မခ်စ္တဲ့မိဘ မရွိပါဘူး။ မိဘမ်ားသည္ သားသမီးမ်ားကို မေကာင္းတာ မလုပ္ေအာင္ ဆံုးမပါသည္။ ထိုသို႔ ဆံုးမလို႔လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ သိတတ္တဲ့ အရြယ္ထိ ေရာက္လာပါသည္။ မိဘစကားကို နားမေထာင္သူသည္ လူမိုက္ျဖစ္ပါသည္။ မိဘစကားကို နားေထာင္သူသည္ မိဘေက်းဇူးကို ဆပ္ေနသည္။ ဒါေၾကာင့္ မိဘေက်းဇူးကို ဆပ္ၾကရပါမည္။

---------------------------------------------------------------------

မိဘေက်းဇူး

ေမာင္ေ၀ဇင္ေအာင္

စတုတၳတန္း၊ Yin Ye Monastic School

မိဘမ်ားသည္ သားသမီးမ်ားကို ခ်စ္ပါသည္။ မိဘမ်ားသည္ သားသမီးမ်ားကို ငယ္ငယ္ကတည္းက ျပဳစု ေကၽြးေမြး ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ပါသည္။ ဘယ္မိဘမွ သားသမီး မခ်စ္တဲ့မိဘ မရွိပါဘူး။ မိဘမ်ားသည္ သားသမီးမ်ားကို လူတစ္လုံးသူတစ္လုံး ျဖစ္ေအာင္ ေကၽြးေမြးေစာင့္ေရွာက္ပါသည္။ မိဘမ်ားသည္ သားသမီးမ်ားကို မေကာင္းေသာဟာမ်ားကို မလုပ္ေအာင္ ဆုံးမပါသည္။ မိဘစကားကို နားေထာင္မွ လိမၼာပါသည္။ မိဘကို ျပန္ေျပာလွ်င္ ဆဲဆိုလွ်င္ အျပစ္ႀကီးလွပါသည္။ မိဘေက်းဇူးကို ဆပ္လွ်င္ ဆပ္လို႔ မကုန္ႏိုင္ပါ။ သို႔ေသာ္ မိဘေက်းဇူးကို ဆပ္ၾကရပါမည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မိဘေက်းဇူးကို ဆပ္ၾကပါ။

---------------------------------------------------------------------

အေမ့ေက်းဇူး

မရီရီႏွင္း

စတုတၳတန္း၊ Yin Ye Monastic School

အေမသည္ သားသမီးမ်ားကို ကိုးလလြယ္ ဆယ္လဖြား အသက္ကို ပဓာနမထားဘဲ ေမြးဖြားေပးပါသည္။ အေမသည္ ငယ္စဥ္ကတည္းက သားသမီးမ်ားကို ႏို႔ခ်ိဳတိုက္ေကၽြး ပါသည္။ အေမသည္ သားသမီးမ်ားကို ေႏြးေႏြးေထြးေထြး သိပ္ပါသည္။ အေမသည္ သားသမီးမ်ား သြားမေပါက္ခင္ ထမင္း၀ါးခြံ႕ ပါသည္။ ျခင္မကိုက္ေအာင္ ျခင္ေထာင္ေထာင္ေပးပါသည္။ အေမသည္ သားသမီးမ်ားကို ေရခ်ိဳးေပးပါသည္။ ေရးခ်ိဳးၿပီးလွ်င္ သနပ္ခါး လိမ္းေပးပါသည္။ အေမသည္ သားသမီးမ်ားကို ေက်ာင္းထားေပးပါသည္။ ေက်ာင္းသြားလွ်င္ မုန္႔၀ယ္ေပးပါသည္။ အေမသည္ သားသမီးမ်ားကို စာတတ္ေစခ်င္တယ္။ ဆရာ၀န္ ဆရာမ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ အေမသည္ သားသမီးမ်ားကို လိမၼာေအာင္ အၿမဲ သြန္သင္ဆံုးမပါသည္။ အေမသည္ သားသမီးမ်ားကို အ၀တ္အစား ဆင္ေပးပါသည္။ အေမသည္ သားသမီးမ်ားကို အလြန္ခ်စ္ပါသည္။ သားသမီးမ်ားကလည္း အေမ့ေမတၱာကို ျပန္ခ်စ္ပါသည္။ အေမသည္ သားသမီးမ်ားကို အိပ္တိုင္း တရားစာ ခ်ေပးပါသည္။ လိမၼာေသာ သားသမီးမ်ားသည္ အေမကို ရွိခိုးအိပ္ပါသည္။ ကၽြန္မသည္ အေမေျပာျပေသာ ပုံျပင္ကို နာေထာင္ရင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားပါသည္။ အေမသည္ လူသာအိုသည္ အေမ့ေမတၱာ အိုသည္ မရွိပါ။ အေမရွိခင္ အေမ့ေက်းဇူးကို ဆပ္သင့္ပါသည္။ အေမေသမွ ေနာင္တႏွင့္အတူ မငိုသင့္ပါ။

---------------------------------------------------------------------

၂၀၀၆ စာစီစာကံုး (စတုတၳတန္း)

2011-04-11T23:56:00.000-07:00

ဆရာ့ေက်းဇူး

မမိုးေဌး

စတုတၳတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ဆရာမ်ားသည္ အနေႏၲာအနႏၲ ငါးပါးတြင္ တစ္ပါးအပါအ၀င္ ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာမ်ား၏ ေက်းဇူးသည္ ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ အျမင့္ေဆာင္သည့္ ျမင့္မိုရ္ေတာင္ထက္ပင္ ႀကီးျမတ္လွပါသည္။ ဆရာမ်ားသည္ တပည့္မ်ားကို လမ္းေၾကာင္းေပးပါသည္။ ဆရာမရွိဘဲ တတ္သည့္တပည့္ လူ႔ျပည္မွာ မရွိပါ။ ဆရာမ်ားသည္ တပည့္မ်ားကို လိမၼာေအာင္ သြန္သင္ ေပးပါသည္။ ပညာအမ်ိဳးမ်ိဳး သင္ေပးပါသည္။ စာကို လိုခ်င္စိတ္ရွိေအာင္ သင္ၾကားေပးပါသည္။ ဘာသာေရးသိေအာင္ ဘုရားရွိခိုးမ်ား သင္ေပးပါသည္။ မဂၤလာကဗ်ာမ်ားလည္း သင္ေပးပါသည္။ ဆရာသည္ ေတာ္ေသာ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားကို ထိုက္တန္ေသာဆုမ်ား ေပးပါသည္။

ဆရာမ်ား၏ ႀကီးမားေသာ ေက်းဇူးကို ႀကိဳးႀကိဳးစားစား ဆပ္သင့္ပါသည္။ ဤစာကို ဖတ္ျခင္းျဖင့္ ဆရာမ်ား၏ ေက်းဇူးကို သိရွိၿပီး ဆပ္ခ်င္စိတ္ ေပါက္လာၾကပါလိမ့္မည္။

စကားရည္လုပြဲ - “လူႀကီး နဲ႔ လူငယ္”

2011-04-11T23:35:00.000-07:00

စကားရည္လုပြဲ - “ဘုန္းႀကီး နဲ႔ ကိုရင္”

2011-04-11T22:59:00.000-07:00

ေရတြင္း

2011-04-11T20:46:00.000-07:00

ေမာင္ေအာင္ၾကည္ေဆြ၊ ဒုတိယတန္း (၂၀၀၇)၊ ရင္းရဲဘ-ကပညာေရးေက်ာင္း

ေမာင္မိုးမင္းထက္၊ ဒုတိယတန္း (၂၀၀၇)၊ ရင္းရဲဘ-ကပညာေရးေက်ာင္း

ဆြမ္းခံခ်ိန္

2011-04-11T20:43:00.000-07:00

ေမာင္ေ၀ဇင္ေအာင္၊ တတိယတန္း (၂၀၀၇)၊ ရင္းရဲဘ-ကပညာေရးေက်ာင္း

မႏွင္းမႈံ၊ တတိယတန္း (၂၀၀၇)၊ ရင္းရဲဘ-ကပညာေရးေက်ာင္း

အတာသၾကၤန္ပြဲ

2011-04-11T19:48:00.000-07:00

ေမာင္ေဇာ္မ်ိဳးထြန္း၊ စတုတၳတန္း (၂၀၀၇)

ရင္းရဲဘ-ကပညာေရးေက်ာင္း

ရင္းရဲရြာ၊ ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕နယ္၊ စစ္ကိုင္းတိုင္း

မထားထား၀င္း၊ စတုတၳတန္း (၂၀၀၇)
ရင္းရဲဘ-ကပညာေရးေက်ာင္း
ရင္းရဲရြာ၊ ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕နယ္၊ စစ္ကိုင္းတိုင္း

စာသင္ေက်ာင္းႏွင္႔ စာရိတၱမ႑ိဳင္

2011-04-11T19:23:00.000-07:00

တိုင္းျပည္တစ္ျပည္တြင္ စာရိတၱမ႑ိဳင္ တည္ေဆာက္ရာတြင္ စာသင္ေက်ာင္းသည္ အလြန္အေရးပါ အရာေရာက္ေသာ ဌာနၾကီးတစ္ခု ျဖစ္ေပသည္။ စိတ္ပညာပါရဂူတို႔၏ အယူအဆမွာ လူတို႔၏ အက်င္႔စာရိတၱကို အေၾကာင္းၾကီး သံုးမ်ဳိးက ဖန္တီးလ်က္ ရွိသည္ဟု ဆိုေလသည္။

ထိုသံုးမ်ဳိးမွာ အျခားမဟုတ္။ (၁) မ်ဳိးရိုးဗီဇ၊ (၂) သင္ၾကားျပသမွႈ၊ (၃) ပတ္၀န္းက်င္ ျဖစ္ေပသည္။ ထိုသံုးမ်ဳိးအနက္ တစ္မ်ဳိးလွ်င္ ၃၃ ဒသမ ၃ ရာခိုင္ႏွႈန္းတိတိ အားေပးျခင္း မျပဳေသာ္လည္း၊ ထိုသံုးမ်ဳိးေသာ အေၾကာင္းၾကီးမ်ား စုေပါင္း၍ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ အက်င္႔စာရိတၱကို ဖန္တီးေပးသည္ဟူေသာ အခ်က္ကို စိတ္ပညာပါရဂူမ်ားႏွင္႔ မႏုႆေဗဒပါရဂူတို႔က သေဘာတူညီၾက၏။ ထို႔ေၾကာင္႔ ဤယူဆခ်က္ ကို မွန္ကန္သည္ဟူ၍ လက္ခံၾကရေပမည္။

ကြ်ႏု္ပ္တို႔၏ အက်င္႔စာရိတၱကို ဖန္တီးေပးရာတြင္ မ်ဳိးရိုးဗီဇလည္း အေၾကာင္းရင္း တစ္ရပ္ျဖစ္ရာ ထိုအေၾကာင္းကို ျပဳျပင္၍ မရေကာင္းဟူ၍ တစ္ထစ္ခ် မွတ္ယူႏိုင္ေပသည္။ မည္သူမဆို သင္ၾကားျပသမွႈႏွင္႔ ပတ္၀န္းက်င္က မျပဳျပင္လွ်င္ မိဘမ်ဳိးရိုး၏ အေလ႔အက်င္႔ စာရိတၱတို႔သည္ ထက္ၾကပ္မကြာ ပါ၍လာတတ္၏။

ထို႔ေၾကာင္႔ မ်ဳိးရိုးဗီဇႏွင္႔ ပတ္သက္၍ မည္သို႔မွ် ျပဳျပင္ဖန္တီး၍ မရႏိုင္ေပ။ စိတ္သေဘာထား ခက္ထန္ ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ သူ၏သားကို သင္ၾကားျခင္းမရွိ၊ ပတ္၀န္းက်င္ ျပဳျပင္ျခင္းမရွိဘဲ လႊတ္ထားလွ်င္ စိတ္သေဘာထား ခက္ထန္ၾကမ္းၾကဳတ္မည္သာ ျဖစ္၏။ ထိုနည္းအတူပင္ စိတ္သေဘာထား ႏူးည့ံသိမ္ေမြ႕ေသာ သူ၏သားကို သင္ၾကားျခင္းမရွိ ပတ္၀န္းက်င္ျပဳျပင္ျခင္း မရိွဘဲ လႊတ္ထားလွ်င္လည္း စိတ္သေဘာထား ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔မည္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။ သင္ၾကားျခင္း ဆိုရာတြင္ အေကာင္းသင္ၾကားျခင္း၊ အဆိုးသင္ၾကားျခင္းဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိးရွိသည္ကို သတိျပဳရ ေပမည္။

မ်ဳိးရိုးဗီဇကို ျပဳျပင္၍ မရေကာင္းသျဖင္႔ အျခား အေၾကာင္းၾကီး ႏွစ္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ သင္ၾကားျပသမွႈႏွင္႔ ပတ္၀န္းက်င္တို႔ကိုသာ အဓိကထား၍ ေဆာင္ရြက္လွ်င္ မည္သို႔ပင္ မ်ဳိးရိုးဗီဇညံ့ေစကာမူ အက်င္႔စာရိတၱကို ေကာင္းမြန္ေအာင္ ဖန္တီးေပးႏိုင္မည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ စာရိတၱမ႑ိဳင္ တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ စာသင္ေက်ာင္းသည္ အလြန္အေရးပါေသာ ဌာနၾကီး ျဖစ္ေပသည္။

တဖန္ စိတ္ပညာပါရဂူတို႔၏ အယူအဆမွာ ငယ္ရြယ္သူကို အသက္ၾကီးသူတို႔ထက္ ပိုမိုလြယ္ကူစြာ ျပဳျပင္ႏိုင္သည္ဟု ဆိုေလသည္။ အသက္ၾကီးသူတို႔မွာ အရိုးရင္႔ေနျပီျဖစ္၍ လိုရာကို ဆြဲ၍မရႏိုင္ေပ။ ငယ္ရြယ္သူတို႔မွာမူကား စြဲလန္းျခင္း နည္းပါးေသးသျဖင္႔ ရႊံ႕ကဲ႔သို႔ လိုရာကို ဖန္တီးႏိုင္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။

စိတ္ပညာ ပါရဂူအမ်ား၏ ယူဆခ်က္မွာ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ေမြးစမွ ၇ ႏွစ္သားအထိ ကိုယ္လိုရာဆြဲ၍ ဖန္တီးႏိုင္မည္ဟု ယံုၾကည္ၾကေလသည္။ အခ်ဳိ႕ကမူ ေမြးစမွ ၁၁ ႏွစ္သားအထိ ဖန္တီးျပဳျပင္ရန္ လြယ္ကူေသးသည္ဟု အဆိုရွိၾကသည္။

မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ မူလတန္းေက်ာင္းသား အရြယ္သည္ စာရိတၱျပဳျပင္ရန္ အလြယ္ဆံုးေသာ အရြယ္ျဖစ္ေၾကာင္းမွာ ေသခ်ာသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ႏိုင္ငံတြင္ ဘ၀သစ္ ထူေထာင္ေရးအတြက္ စာရိတၱမ႑ိဳင္ တည္ေဆာက္ရာတြင္ မိဘႏွင္႔ မူလတန္း ေက်ာင္းဆရာ ဆရာမမ်ားသည္ အေရးပါဆံုးေသာ ဗိသုကာၾကီးမ်ား ျဖစ္ၾကသည္မွာ ထင္ရွားလွ၏။

စာရိတၱမ႑ိဳင္ တည္ေဆာက္ရာတြင္ ပညာသင္ၾကားျခင္းကဲ႔သုိ႔ပင္ လက္ေတြ႕နိႆယသည္ စာေတြ႕နည္းထက္ ပိုမို၍ ထိေရာက္၏။ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင္႔ သင္ၾကားမွႈကို လိမ္မာစြာ ေပါင္းစပ္ႏိုင္ပါမူ ေနာင္တစ္ေခတ္တြင္ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္လာမည့္ ကေလးသူငယ္မ်ား၏ စာရိတၱဗလကို ဖန္တီးရာမွာ ျပတ္သားေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရန္ လိုေပသည္။

မိဘႏွင္႔ ဆရာမ်ားသည္ သားသမီးတပည့္တပန္းမ်ားကို လူေတာ္လူေကာင္းကေလးမ်ား ျဖစ္ေစလိုၾက၏။ သို႔ရာတြင္ မည္သည့္နည္းႏွင္႔ လူေတာ္လူေကာင္းမ်ား ဖန္တီးရန္မွာ ေကာင္းစြာ မသဲကြဲၾကေခ်။ စာဂဗလႏွင္႔ ပတ္သက္၍ အထူးလိုအပ္ေသာ အရည္အခ်င္းမွာ (ရိုးသားေျဖာင္႔မတ္မွႈ) ျဖစ္၏။ သို႔ရာတြင္ ရိုးသား ေျဖာင္႔မတ္မွႈမွာလည္း သင္ၾကားျပသမွႈ၊ ပတ္၀န္းက်င္ စေသာ အေၾကာင္းၾကီးမ်ားအျပင္ စီးပြားေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ လူမွႈေရးစေသာ အေၾကာင္းၾကီးမ်ားေပၚတြင္လည္း အနည္းႏွင္႔အမ်ား ဆိုသလို တည္ရွိေပသည္။

ဤေဆာင္းပါးတြင္ စာသင္ေက်ာင္းႏွင္႔ စာရိတၱမ႑ိဳင္ဟူ၍ ေခါင္းစဥ္တပ္ထားသျဖင္႔ သင္ၾကားျပသမွႈႏွင္႔ ပတ္၀န္းက်င္ကိုသာ အဓိကေဆြးေႏြး ေရးသားလိုေပသည္။

စာရိတၱမ႑ိဳင္ႏွင္႔ပတ္သက္၍ စံနမူနာ ယူႏိုင္ေလာက္ေသာ ဆရာသည္ အေရးအၾကီးဆံုးျဖစ္၏။ ရိုးသား ေျဖာင္႔မတ္မွႈကို စာေတြ႕သင္ၾကားျခင္းထက္ ငါေတြ႕ျဖင္႔ သင္ၾကားျခင္းက မ်ားစြာပိုမို ထိေရာက္၏။

ဆရာသည္ မိမိကိုယ္တိုင္ ရိုးသား ေျဖာင္႔မတ္ရံုသာမက မိမိရိုးသားေျဖာင္႔မတ္ေၾကာင္းကိုလည္း တပည့္မ်ားအား နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင္႔ အသိေပးရမည္။ ရိုးသားေျဖာင္႔မတ္၍ ရရွိေသာ အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ားကိုလည္း အခါအခြင္႔သင္႔တိုင္း ေျပာျပရမည္။ ပံု၀တၳဳကေလးမ်ားကို ပါးနပ္စြာ နားေထာင္ေကာင္းေအာင္ ေျပာျပႏိုင္လွ်င္ မ်ားစြာ ခရီးေရာက္ႏိုင္ေပသည္။ ဥပမာ၊ ‘ပုဆိန္ႏွင္႔ ေရနတ္သား’ ၀တၱဳမ်ဳိးသည္ ကေလးသူငယ္မ်ား၏ စိတ္တြင္ အလြန္ျမဲေစႏိုင္၏။

ဘာသာေရး သင္ခန္းစာမ်ားသည္လည္း စာရိတၱမ႑ိဳင္ တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ မ်ားစြာ အေထာက္အပံ႔ ျဖစ္ေစႏိုင္၏။ စာသင္ေက်ာင္းသူမ်ားအတြက္ ဘာသာေရး သင္ခန္းစာကို မသင္မေနရ ပညာရပ္တစ္ရပ္ ျပဳျပင္လုပ္ေပးရန္ ယခုစာေရးသူမွာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ေက်ာ္ တိုက္တြန္းခဲ႔သူ ျဖစ္ေလသည္။

ဘာသာေရးကို စြဲစြဲျမဲျမဲ စိတ္ပါလက္ပါ ကိုင္းရွႈိင္းသူသည္ စာရိတၱမ႑ိဳင္ ၾကံ႕ခိုင္ေသာသူသာလွ်င္ ျဖစ္ရမည္။ ဘာသာေရး ကိုင္းရွႈိင္းမွႈ ေခါင္းပါးသူသည္ တစ္နည္းအားျဖင္႔ စာရိတၱမ႑ိဳင္ေခါင္းပါးသူ ျဖစ္ရေပမည္။ ဘာသာေရးသည္ စာရိတၱမ႑ိဳင္ ခိုင္ျမဲေရးအတြက္ အလြန္အေရးပါေသာ အထိန္းၾကီး ျဖစ္သည္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ကေလးသူငယ္မ်ားအတြက္ သင္ၾကားပို႔ခ်လ်က္ရွိေသာ ဗုဒၶဘာသာ သင္ခန္းစာမ်ားသည္ အထူးေကာင္းမြန္၍ အဆင္႔ခြဲျခားရာမွာ သင္႔ေလ်ာ္ေသာ္လည္း ကေလးသူငယ္မ်ားစိတ္တြင္ စြဲလာေအာင္ ဖန္တီးရန္ မလြယ္ကူဟု ယူဆေပသည္။ နိပါတ္ေတာ္လာ ၀တၱဳမ်ားကို ကေလးမ်ားအတြက္ ျပန္လည္ ေရးသား၍ သင္ၾကားပါက မ်ားစြာ ထိေရာက္ေပမည္။ ဤအခ်က္အတြက္ ဆရာသည္ အေရးၾကီးဆံုး ျဖစ္ေပသည္။ ဘာကို ရည္ရြယ္ျပီး သင္ၾကားရမည္ကို မသိေသာ ဆရာသည္ ဘာသာ သင္ခန္းစာကို သင္ၾကားျခင္းငွာ မထိုက္ေပ။

ရိုးသားသည့္အတြက္ ခ်ီးျမွင္႔ျခင္း၊ မရိုးသားသည့္အတြက္ ဒဏ္ေပးျခင္းသည္လည္း စာရိတၱမ႑ိဳင္အတြက္ နည္းေကာင္း တစ္ခု ျဖစ္၏။ ဥပမာ၊ ေက်ာင္းသားကေလး တစ္ေယာက္သည္ လမ္းတြင္ ေကာက္ရေသာ ခဲတံကို ဆရာအား လာေပး၏။ အတန္းထဲတြင္ ျဖစ္ေစ၊ ေက်ာင္းသားမ်ား စုရံုးေသာ ခန္းမၾကီးထဲျဖစ္ေစ၊ ေကာက္ရ၍ ျပန္ေပးေသာ ေက်ာင္းသား၏ ဂုဏ္ကို ခ်ီးက်ဴးေပးရမည္။

ထိုနည္းအတူပင္ မရိုးသားမွႈကိုလည္း ဒဏ္ေပးရမည္။ ဥပမာ၊ အတန္းထဲတြင္ စာအုပ္ေပ်ာက္ဆံုး၍ ရွာရာ ေက်ာင္းသားတစ္ဦးက ခိုးယူထားေၾကာင္း သိရ၏၊ ထိုသို႔ ခိုးယူေသာ ေက်ာင္းသားကေလးကိုလည္း ပထမအၾကိမ္တြင္ ဆရာက ဆံုးမျပီးေနာက္ ဆက္လက္၍ ခိုးမွႈက်ဳးလြန္လွ်င္ ေက်ာင္းသား အမ်ား၏ ေရွ႕တြင္ ျပစ္တင္ေမာင္းမဲရမည္။ ရိုက္ႏွက္၍ ဆံုးမျခင္းမ်ဳိးကို မလိုလားအပ္ေပ။ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ရိုက္ႏွက္၍ ဆံုးမေသာစနစ္သည္ မည္မွ် ဆိုးရြားေၾကာင္းကို ပညာေရးပါရဂူတို႔ ေရးၾကေျပာၾကသည္။ ယခု ေဆာင္းပါးတြင္ က်ယ္မည္စိုး၍ ခ်ဲ႕ထြင္ေရးသားျခင္း မျပဳလို။

ျပည္သူ႔နီတိေခၚ ျပည္သူ႔လမ္းညြန္ပညာကို ထိေရာက္စြာ သင္ၾကားေပးရမည္။ ဤကား ယခုေခတ္အတြက္ အလြန္ လိုအပ္ေသာ စာရိတၱမ႑ိဳင္ တည္ေဆာက္ျခင္းေပတည္း။

လူတို႔၏ စိတ္တြင္ မိမိ၏ ပစၥည္းကိုသာလွ်င္ ႏွေျမာစံုမက္တတ္ၾကသည္။ အျခားသူမ်ား၏ ပစၥည္းကို ႏွေျမာရမွန္း မသိၾကေပ။ ဥပမာ၊ ေက်ာင္းသားတို႔ ဘာ၀ လမ္းမီးတိုိင္ကို သားေရခြျဖင္႔ ပစ္၍ ဓာတ္မီးကြဲသြားလွ်င္ ဆရာသည္ စာရိတၱမ႑ိဳင္အတြက္ ေကာင္းမြန္ေသာ သင္ခန္းစာၾကီး ပို႔ခ်ရန္ အခြင္႔ေကာင္းရျခင္းပင္တည္း။

ထိုေက်ာင္းသားက ခြဲလိုက္ေသာ ဓာတ္မီးသည္ ထိုေက်ာင္းသား အပါအ၀င္ အားလံုး၏ ပစၥည္းျဖစ္ေၾကာင္းကို ရွင္းလင္း ေျပာျပရမည္။ ထိုဓာတ္မီးကြဲျခင္းသည္ ခြဲလိုက္ေသာ ေက်ာင္းသား မိဘ၏ ပစၥည္းတစ္ခု ပ်က္စီးသြားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သေဘာေပါက္ေအာင္ ေျပာျပရမည္။ ထိုနည္းအတူပင္ အစိုးရပစၥည္း ျပည္သူ႕ပစၥည္းစသည့္ စကားတို႔၏ အဓိပၸါယ္ကို ရွင္းလင္းႏိုင္ရမည္။

အထက္ပါ အခ်က္မ်ားကားး စာရိတၱမ႑ိဳင္ တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားက မည္ကဲ႔သို႔ကူညီႏိုင္သည္ကို အက်ဥ္းျခံဳး၍ ေဖာ္ျပလိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အမွန္စင္စစ္မွာ စာရိတၱမ႑ိဳင္သာမက အျခားမ႑ိဳင္ေလးရပ္ တည္ေဆာက္ ေရးအတြက္လည္း စာသင္ေက်ာင္းမ်ားသည္ အေရးအပါဆံုးေသာ ဌာနၾကီးမ်ား ျဖစ္ၾကေလသည္။

ထိုေၾကာင္႔ တိုင္းျပည္ျပဳ ဗိသုကာမ်ားအနက္ ဆရာ ဆရာမမ်ားသည္ ေရွ႕တန္းမွ ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိရာ ဤေဆာင္းပါးကို ၄င္းဗိသုကာမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္၍ ေရးသားရျခင္း ျဖစ္ပါသတည္း။

ဦးသန္႔

(စစစ စာေစာင္၊ တြဲ ၁ မွတ္ ၄။ ဧျပီ ၁၉၅၄)

ဒီေနရာကယူခဲ့ပါတယ္ -

http://www.maukkha.org/index.php?option=com_content&view=article&id=1287:2011-01-22-10-07-58&catid=library-&Itemid=272

၂၀၀၇ စာစီစာကံုး (တတိယတန္း)

2011-04-11T16:46:00.000-07:00

ႏြားအေၾကာင္း
မစႏၵာႏိုင္
တတိယတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ႏြားသည္ လယ္ယာလုပ္ငန္းတြင္ အလြန္ အသုံး၀င္ပါသည္။ ႏြားသည္ လူတို႔၏ ေက်းဇူးရွင္ ျဖစ္ပါသည္။ ႏြားကို လွည္းတြင္ တပ္ဆင္ကာ ခရီးသြားရန္ကိုလည္း အသုံး၀င္ပါသည္။ ႏြားထီးမ်ားသည္ လယ္ယာလုပ္ငန္းတြင္ ပို၍ အသုံး၀င္ပါသည္။

ႏြားစာသည္ ေကာက္႐ိုး ျမက္ ဖြဲႏုတို႔ျဖစ္ပါသည္။ ႏြားမက ႏြားႏို႔ရပါသည္။ ႏြားထီးမ်ားသည္ ပို၍ အသံုး၀င္ပါသည္။ ႏြားကို လွည္းမွာတပ္၍ ခရီးသြားႏိုင္ပါသည္။ စပါးသယ္ႏိုင္ပါသည္။ လယ္ယာစတင္ ထြန္ယက္ခ်ိန္မွ စ၍ သိမ္းဆည္းၿပီးသည္အထိ ႏြားျဖင့္အလုပ္လုပ္ရပါသည္။ ႏြားေသလွ်င္ အမဲသားရပါသည္။ သားေရလည္း ရပါသည္။

----------------------------------------------------------------

၂၀၀၇ စာစီစာကံုး (စတုတၳတန္း)

2011-04-11T16:21:00.000-07:00

လသာေသာည

မေအးျမတ္သူ

စတုတၳတန္း၊ Yin Ye Monastic School

ပညာေရးအပိုင္းအစတစ္ခု

2011-04-11T15:59:00.000-07:00

Shin Maharatthasara (ရွင္မဟာရ႒သာရ/သွ်င္မဟာရ႒သာရ), a Myanmar Buddhist monk (2012 - 2073 Buddhist Era), presented a good learning process with eight steps namely listening, thiking, asking, discussing, investigating, writing, practising and keeping (summarized in eight Pali initials "su, ci, pu, bha, vi, li, si, dha").

It's just obecious that this is a good education system which can be accepted and practiced today. But we don't know how this system was applied and how it was successful. And we don't know either this has been practiced in Myanmar or not.

ဟိုတစ္ေန႔က အသိတစ္ေယာက္နဲ႔ Gmailမွာ Chatရင္း ပညာေရးနဲ႔ဆိုင္တဲ့ စကားတစ္ခြန္း ၾကားခဲ့ရတယ္။ ေတာင္အာဖရိက သမတေဟာင္း Nelson Mandelaရဲ့ အဆိုအမိန္႔ တဲ့။ "Education is the most powerful weapon which you can use to change the world." နားလည္သလို ဘာသာျပန္ၾကည့္တယ္။ "ပညာေရးဟာ ကမၻာႀကီးကို ေျပာင္းလဲေအာင္ လုပ္ရာမွာ အသံုးျပဳႏိုင္တဲ့ စြမ္းအားအျပင္းဆံုး လက္နက္ပါ။" ဘယ္တုန္းက ေျပာခဲ့တဲ့ စကားဆိုတာ မသိပါဘူး။ ခု Google နဲ႔ ျပန္ရွာၾကည့္ေတာ့ အဲ့ဒီစကားကို essay.blogs.nytimes.com မွာ ေတြ႔ရပါတယ္။ The New Yourk Times Magazine ရဲ့ College Essay Contest ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာပါ။ ဟုတ္တာေပါ့။ ကမၻာႀကီး ဒီေန႔အေျခအေနေရာက္ေအာင္ တြန္းခဲ့တဲ့ အားေတြထဲမွာ ပညာေရးက အဓိက တြန္းအားတစ္ခုေပါ့။ ပညာေရးဟာ အစြမ္းထက္ပါတယ္။ ေကာင္းပါတယ္။ အဲ့ဒီေနာက္ ပညာေရး ဆိုတာကို အထူးစိတ္၀င္စားမိေနရင္း ပညာေရးနဲ႔ဆိုင္တဲ့ စာေတြကို အခ်ိန္ရသေလာက္ လက္လွမ္းမီသေလာက္ လိုက္ဖတ္ေနရာက ဒီေန႔ေတာ့ မေကာင္းတဲ့ ပညာေရးတစ္ခုအေၾကာင္း articlesbase.comမွာ ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ အမိန္႔အာဏာေပၚမွာ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ပညာေရးတဲ့။ ဖတ္မိခဲ့တာကို နားလည္သလို ျပန္ေျပာပါမယ္။

"ပညာေရးမွာ အာဏာရွင္ဆန္မႈကို ပညာေရးမွာ စီမံပိုင္ခြင့္ ရွိသူေတြက ဖန္တီးတာပဲ။ ရည္ရြယ္ခ်က္က ပညာအသင္ခံရတဲ့ အအုပ္ခ်ဳပ္ခံေတြကို မမွန္တာေတြ အယံုခိုင္းၿပီး စိတ္တိုင္းက် ႀကိဳးကိုင္ထားႏိုင္ဖို႔။ ႀကိဳးကိုင္လို႔ရတဲ့ အေျခအေန ေရာက္ေအာင္ ျပင္ဆင္တဲ့ အေနနဲ႔ ေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြက ဆရာကို ေစာဒကတက္ ေမးခြန္းမထုတ္ရဘူး။ ဆရာေျပာသမွ် လက္ခံရတယ္။ ဒီပညာေရးေၾကာင့္ လူေတြက လြတ္လပ္မႈ တရားမွ်တမႈအစား အာဏာရွင္ကို လက္ခံလာတယ္။ အယူသီးမႈေတြ ရွိလာတယ္။ ေယာင္၀ါး၀ါးေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈမွာလည္း အမွန္တရားနဲ႔ ေ၀းလာတယ္။ အာဏာရွင္ဆန္တဲ့ ပညာေရးစနစ္မွာ တာ၀န္ရွိသူေတြက သခၤန္းစာေတြကို ဆင္ဆာျဖတ္တယ္။ စိတ္တိုင္းက် စီမံတယ္။ ဒီနည္းနဲ႔ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ သံုးသပ္ ေတြးေခၚျခင္းကို ေသတြင္းဆီ ပို႔တယ္။ ေစာဒကတက္ ေမးခြန္းထုတ္တဲ့ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားကို ႏွိမ္တယ္။ အဲ့ဒီလို ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ိဳးကို ေပါက္ေတာက္ေတာက္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ အေနမ်ိဳးေရာက္ေအာင္ လုပ္လိုက္တယ္။ အက်ိဳးဆက္ကေတာ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြဟာ သခ်ၤာ နဲ႔ ဓာတုေဗဒလို မွန္ကန္ တိက်တဲ့ သိပၸံ ဘာသာရပ္ေတြမွာေတာင္မွ ၀ါးတားတား ျဖစ္ကုန္တယ္။ ေက်ာင္းၿပီးတဲ့ အခါက်ေတာ့ အမွန္တရားနဲ႔ ဆန္႔က်င္သူေတြ ျဖစ္လာတယ္။ သိပၸံအပါအ၀င္ ဘ၀မွာ ေတြ႔ႀကံဳ ျဖတ္သန္းရတဲ့ ကိစၥတိုင္းမွာ ေယာင္ခ်ာခ်ာေေတြ ျဖစ္ကုန္တယ္။ ဒီစနစ္ရွိတဲ့ ႏိုင္ငံမွာ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ သံုးသပ္ေတြးေခၚျခင္းကို အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြက ဖိႏွိပ္ထားတယ္။ အဲ့ဒီလို ေတြးေခၚျခင္းကို ျပည္သူေတြကလည္း ႏွိပ္ကြပ္ထားတယ္။ မိသားစု၀င္ေတြကလည္း ခ်ိဳးႏွိမ္ထားတယ္။ ဒီစနစ္ေၾကာင့္ ဖခင္ၾသဇာလႊမ္းမိုးတဲ့ မိသားစု ဒါမွမဟုတ္ မိခင္ၾသဇာလႊမ္းမိုးတဲ့ မိသားစုေတြ ေပၚထြန္းလာတယ္။ လူေတြဟာ ဒီပညာေရးစနစ္ရဲ့ သားေကာင္ေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ဒီပညာေရးက လူေတြကို စိတ္ဒဏ္ရာ ရေစတယ္။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ျပႆနာေတြနဲ႔ ျဖစ္လာေအာင္ သင္ေပးတယ္။ မိသားစုထဲမွာ လူ႔အသိုက္အ၀န္း ထဲမွာ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြထဲမွာ အာဏာရွင္ကို အကြပ္ညႇပ္ခံစိတ္နဲ႔ လက္ခံလာႏိုင္ လာေအာင္ သြန္သင္ေပးလိုက္တယ္။"

အဲ့ဒီေဆာင္းပါး ေရးတဲ့သူက N. Breeze တဲ့။ သူရထားတဲ့ ဘြဲ႔ေတြက Material Engineering, Ceramic(BSc), Biomedical Engineering, Biomaterial (MSc)တဲ့။ သူက ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြ စာသင္ေက်ာင္းမွာ ဆရာဆရာမေတြရဲ့ အဖိႏွိပ္ခံအျဖစ္ ကုတ္ကုတ္ ေနခဲ့ရလို႔ ႀကီးလာေတာ့ အာဏာရွင္ေတြရဲ့ အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူေတြ ျဖစ္လာတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ သူ႔ေဆာင္းပါးအတြက္ သူ ဘယ္လို သုေတသန လုပ္ခဲ့တယ္၊ ဘယ္အခ်က္ အလက္ေတြကို အေျခခံၿပီး ဘယ္လိုေကာက္ခ်က္ ဆြဲတယ္ဆိုတာ ေဖာ္ျပမထားတဲ့အတြက္ သူ႔တင္ျပခ်က္ ဘယ္ေလာက္ခိုင္မာတယ္ဆိုတာ ေျပာဖို႔ ခက္ပါတယ္။ အျပည့္အ၀ လက္ခံဖို႔ မလြယ္ဘူး။ ဥပမာ စာသင္ေက်ာင္းေတြ မေပၚခင္က အာဏာရွင္ မရွိခဲ့ဘူးလားလို႔ ျပန္လွန္ေမးခြန္းထုတ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူ႔တင္ျပခ်က္က ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ထည့္သြင္း စဥ္းစားစရာတစ္ခု ဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။

တစ္ဆက္တည္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အင္း၀ေခတ္က အရွင္မဟာရ႒သာရ ခ်ျပခဲ့တဲ့ ပညာသင္ယူပံု စနစ္တစ္ခုကို သတိရမိပါတယ္။ ငယ္ငယ္က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ က်က္ခဲ့ရတာပါ။ "သု စိ ပု ဘာ၊ ၀ိ လိ သိ ဓာ၊ အကၡရာစြဲသံုး၊ ဤရွစ္လံုးကို၊ သီးကံုးပန္းသြင္၊ ေန႔တိုင္းဆင္ေလာ့"တဲ့။ အရွင္မဟာရ႒သာရရဲ့ ပညာေရး စနစ္က မူရွစ္ခ်က္နဲ႔ပါ။ "သု စိ ပု ဘာ၊ ၀ိ လိ သိ ဓာ"တဲ့။ အဲ့ဒါကို ဆရာဘုန္းႀကီးက တစ္ခုခ်င္း ရွင္းျပပါတယ္။

သု = သုေဏယ်။ သင္ျပတာကို နားစိုက္ ေထာင္ရမယ္။

စိ = စိေႏၲယ်။ သင္ၿပီးသားကို ႀကံစည္ေတြးေတာ သံုးသပ္ရမယ္။

ပု = ပုေစၧယ်။ နားမလည္တာရွိရင္ ဆရာကို ျပန္ေမးရမယ္။ ကိုယ့္ထက္ အတန္းႀကီးတဲ့သူကို ေမးရမယ္။

ဘာ = ဘာေသယ်။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား အခ်င္းခ်င္း သခၤန္းစာကို ေျပာဆို ေဆြးေႏြး တိုင္ပင္ရမယ္။

၀ိ = ၀ိစာေရယ်။ သင္ယူခဲ့တာ ေဆြးေႏြးခဲ့တာေတြကို ျပန္ၿပီး ဆင္ျခင္ သံုးသပ္ရမယ္။

လိ = လိေကၡယ်။ အေရးအသား ေလ့က်င့္ရမယ္။ သိထားတာကို ျပန္ၿပီး တင္ျပ တတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ရ မယ္။

သိ = သိေကၡယ်။ စာသိကို လက္ေတြ႔ က်င့္သံုးရမယ္။ ဘ၀အတြက္ အသံုးခ် ရမယ္။

ဓာ = ဓာေရယ်။ သင္ထားသမွ် မေမ့ေအာင္ ေဆာင္ထားရမယ္ တဲ့။

စနစ္ေကာင္းတစ္ခုလို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ (ဒီရွစ္မ်ိဳးကို ပါဠိနာမည္ေတြနဲ႔ ေဖာ္ျပထားတာမို႔ ဘုရားေဟာ ပါဠိေတာ္ထဲကမ်ား ယူထားသလား၊ ပါဠိပိဋကတ္ တစ္ေနရာတည္းမွာ တစ္စုတည္း ပါေလသလား၊ တစ္ေနရာစီမွာ ပါတာကို စုစပ္ၿပီး ေဖာ္ျပထားတာလား၊ ရွင္မဟာရ႒သာရရဲ့ စိတ္ကူးသက္သက္လားဆိုတာ စဥ္းစားမိပါေသးတယ္။)

ေစာေစာက articlesbase.comမွာ ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ ေဆာင္းပါးကို ေရးတဲ့သူဟာ ေက်ာင္းေတြမွာ Critical Thinking ဆိုတဲ့ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ သံုးသပ္ေတြးေခၚျခင္းကို အထက္စီးကေန ပိတ္ဆို႔ထားလိုက္တဲ့ လုပ္ရပ္ရဲ့ ဆိုးက်ိဳးကို ေထာက္ျပပါတယ္။ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ သံုးသပ္ျခင္းကို အားေပးသူေပါ့။ အဲ့ဒီေဆာင္းပါးရွင္ အရွင္မဟာရ႒သာရ ခ်ျပခဲ့တဲ့ ပညာေရးစနစ္ကိုသိရင္ ေတာ္ေတာ္ သေဘာက်ေလာက္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အရွင္မဟာရ႒သာရရဲ့ ပညာေရးမူ ရွစ္ခ်က္ထဲမွာ "စိ" နဲ႔ "၀ိ" ရယ္လို႔ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ သံုးသပ္ေတြးေခၚျခင္းကို အထူး အားေပးထားလို႔ေပါ့။ ဒီ့ျပင္ "ဘာ"ဆိုၿပီး ဆရာကို ျပန္ေမးခြင့္လည္း ေပးထားေသးတယ္။ ခုေခတ္ ပညာေရး သမားေတြ အသိမွတ္ျပဳေလာက္တဲ့ "attendance,discussion, presentation, application"ဆိုတာေတြကိုလည္း "သု ဘာ လိ သိ"ဆိုတဲ့ မူေတြနဲ႔ အသီးသီး သိမ္းယူထားတယ္ မဟုတ္လား။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အရွင္မဟာရ႒သာရရဲ့ ပညာေရးစနစ္ကို ဘယ္လို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ခဲ့သလဲ၊ အဲ့ဒီစနစ္ ဘယ္ေလာက္အေကာင္အထည္ ေပၚခဲ့သလဲ၊ ခု အဲ့ဒီစနစ္ ရွိေနေသးလား ဆိုတာေတာ့ သီးသန္႔ သုေတသနျပဳရမယ့္ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ ဒါလည္း ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ထည့္သြင္း စဥ္းစားစရာတစ္ခု ဆိုတာေလာက္ပဲ ေသခ်ာတယ္ ဆိုပါစို႔။

ကဲ ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဒီထက္ ပိုေသခ်ာေအာင္ ဘာလုပ္သင့္ၾကပါသလဲ။ ဘာလုပ္ႏိုင္ၾကပါ မလဲ။

ရွင္အာစာရ

Ref:

http://essay.blogs.nytimes.com/2007/09/24/education-is-the-most-powerful-weapon-which-you-can-use-to-change-the-world/

http://www.articlesbase.com/philosophy-articles/effect-of-dictatorship-in-education-on-social-behavoir-of-people-548932.html

http://www.mrmrt.info/2010/09/educational-piece.html

မွယူပါသည္။

Childish Debate - ADULT and CHILD

2011-04-11T03:45:00.000-07:00

Good Morning

2011-04-11T03:40:00.001-07:00

A Little Tea-pot

2011-04-11T03:39:00.001-07:00

A Little Star

2011-04-11T03:38:00.001-07:00

မဂၤလရွိပါေစ တရားေတာ္

2011-04-11T03:35:00.000-07:00

အရွင္အာစာရ ေဟာၾကားသည့္

“မဂၤလာရွိပါေစ” တရားေတာ္

ပထမအႀကိမ္ လူငယ္တရားစခန္းပြဲ

တန္ခူးလျပည့္ေက်ာ္ (၁၀)ရက္မွ တန္ခူးလကြယ္အထိ၊ ၁၃၆၈-ခုႏွစ္

ရင္းရဲဘ-ကပညာေရးေက်ာင္း၊ ရင္းရဲရြာ၊ ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕နယ္၊ စစ္ကိုင္းတိုင္း

မူလြန္အဆင့္ ဘ-ကေက်ာင္းပြင့္ပြဲ

2011-04-10T23:43:00.000-07:00

၁၉၉၂ ခုႏွစ္က စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ေသာ တြဲဘက္မူလတန္းေက်ာင္းကို ၁၇-၁၂-၂၀၀၇ ေန႔တြင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းအျဖစ္ ေျပာင္းလဲဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါသည္။ ၂၉-၁၂-၂၀၁၀ ေန႔တြင္ မူလတန္းလြန္အဆင့္ထိ တိုးျမႇင့္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါသည္။ ၿမိဳ႕နယ္ပညာေရးမႈး (စစ္ကိုင္းတိုင္း ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕နယ္) ဦး၀င္းၾကည္ ႏွင့္ စစ္ကိုင္းတိုင္း တိုင္းဘ-ကႀကီးၾကပ္ေရးအဖြဲ႔ ဥကၠ႒ဆရာေတာ္ ဦးေကာသလႅတို႔ ႂကြေရာက္ခ်ီးျမႇင့္ ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ့ပါသည္။

သတၱမတန္းအထိ ပညာသင္ၾကားေပးေနပါသည္။

၂၉-၁၂-၂၀၁၀
မူ လတန္းလြန္အဆင့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းဖြင့္ပြဲ

မူလတန္းအဆင့္ ဘ-ကေက်ာင္းပြင့္ပြဲ

2011-04-10T23:25:00.000-07:00

၁၉၉၂ ခုႏွစ္က စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ေသာ တြဲဘက္မူလတန္းေက်ာင္းကို ၁၇-၁၂-၂၀၀၇ ေန႔တြင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းအျဖစ္ ေျပာင္းလဲဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါသည္။ ၿမိဳ႕နယ္ပညာေရးမႈး (စစ္ကိုင္းတိုင္း ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕နယ္) ဦး၀င္းၾကည္ ႏွင့္ စစ္ကိုင္းတိုင္း တိုင္းဘ-ကႀကီးၾကပ္ေရးအဖြဲ႔ ဥကၠ႒ဆရာေတာ္ ဦးေကာသလႅတို႔ ႂကြေရာက္ခ်ီးျမႇင့္ ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ့ပါသည္။

စတုတၳတန္းအထိသာ ပညာသင္ၾကားေပးႏုိင္ခဲ့ပါသည္။

၁၇-၁၂-၂၀၀၇

မူလတန္းအဆင့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္း ဖြင့္လွစ္ပြဲ

2010-09-12T07:32:00.001-07:00

Yin Ye Monastic School

Our objectives are:

- To promote the education of the underprivileged children;

- To provide "a free education" for all students without any distinction; and

- To introduce the Teachings of the Buddha to them.

--------------------------------------------

ရင္းရဲဘ-ကပညာေရးေက်ာင္း

ေက်ာင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားမွာ

- ကေလးငယ္တို႔၏ အေျခခံ ပညာေရးကို ျမႇင့္တင္ေပးရန္ ႏွင့္

- ၎ကေလးငယ္တို႔ကို ဗုဒၶတရားေတာ္ႏွင့္ ထိေတြ႔ေပးရန္တို႔ ျဖစ္ပါသည္။

2010-09-12T07:30:00.001-07:00

Contacts

Ashin Acara

Mangala Vihara

30 Jalan Eunos

Singapore 419495
Ph: (+65) 9640-9344
Email: ven.acara@gmail.com

Daw Swe Swe Win

Say Nyein Su Store,

32, 80 + 81 Streets, Mandalay, MYANMAR

Ph: (02) 68554

U Nyein Aung

Nyein Chan Yay Textile Mill

Ledi Quarter, Monywa, MYANMAR

Ph: (071) 25283 and 23273

Mr. Fred Salgado

Sydney, AUSTRALIA

E-mail: 407salgado@gmail.com

Ma Thandar Htet

Kuala Lumpur, MALAYSIA

Email: thandarhtet@gmail.com

Ma San Thida

Warsaw, POLAND

E-mail: masanthida@interia.pl

Ko Kyaw Thu

E-mail: getkyaw@gmail.com

Mr. Dietrich Christian Lammerts

640 Stewart Avenue

Ithaca, NY 14850 USA
Email: DCL33@cornell.edu

Home Page: www.people.cornell.edu/pages/dcl33

-----------------------------------

အဆက္အသြယ္မ်ား

အရွင္အာစာရ

မဂၤလ၀ိဟာရေက်ာင္းတိုက္

30 Jalan Eunos

Singapore 419495

Ph: (+65) 96409344

အီးေမး (လ္)

ေဒၚေဆြေဆြ၀င္း

ေဆးၿငိမ္းဆုစတိုး၊ ၃၂-လမ္း, ၈၀ + ၈၁ လမ္း၊ မႏၲေလး၊ ဖုံး - ၀၂ - ၆၈၅၅၄

ဦးၿငိမ္းေအာင္

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးခ်ည္ဆြဲစက္၊ လယ္တီရပ္၊ မုံရြာ၊ ဖုံး (၀၇၁) ၂၃၂၇၃

မစၥတာ ဖရက္၊ ဆစ္ဒနီ၊ ၾသစေၾတးလ်

အီးေမး (လ္)

မသႏၲာထက္၊ ကြာလာလမ္ပူ၊ မေလးရွား

အီးေမး (လ္)

မစန္းသီတာ၊ ၀ါေဆာ၊ ပိုလန္

အီးေမး (လ္)

ကိုေက်ာ္သူ၊ ယူေက

အီးေမး (လ္)

ကိုေက်ာ္သီဟ၊ ယူအက္စ္ေအ

အီးေမး (လ္)

2010-09-12T07:29:00.001-07:00

Future Plans of the School

The school founders are willing to expand the present basic education capacity of the school, and to develop a Middle School and High School, which will offer free education to students from the village and neighboring 13 villages. In the future, they would like to also establish a Monastic Institution that will provide a traditional monastic education alongside a secular education, focusing in particular upon English and mathematics, to the nation’s nuns and novices between the ages of 11 to 15. This institution will also teach Buddhist Abhidhamma and Pali language to international students. While insufficient funding makes this plan at present little more than the common dream of the school founders and members of the supporting groups, it is hoped that the kind donations of concerned individuals will help make it a reality.

---------------

စီမံကိန္းမ်ား

အလယ္တန္းႏွင့္ အထက္တန္း။ ။ ေက်းရြာမွ ေက်ာင္းသားမ်ားကိုသာ အဓိကထား၍ ပညာသင္ၾကားေပးေနသည့္ လက္ရွိမူလတန္းေက်ာင္းကို အနီးအပါး (၁၃)ရြာမွ ေက်ာင္းသားမ်ား ကိုပါ လက္ခံသင္ၾကားေပးႏိုင္မည့္ အလယ္တန္း, အထက္တန္းမ်ားအထိ အဆင့္ဆင့္ တိုးျမႇင့္ ဖြင့္လွစ္ရန္ ရည္ရြယ္ထားသည္။

ဗုဒၶဘာသာပညာသင္ေက်ာင္း။ ။ လူငယ္ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ ေလာကီပညာေရး စီမံေပးသည့္အျပင္ လက္လွမ္းမွီရာ ေဒသတြင္း ၿမိဳ႕ရြာမ်ားမွ အသက္(၁၁)ႏွစ္မွ (၁၅)ႏွစ္အရြယ္ရွိ သာမေဏငယ္မ်ားကို ပရိယတၱိသင္႐ိုး သုတ္, ၀ိနည္း, အဘိဓမၼာ ဘာသာရပ္မ်ားႏွင့္ ေလာကီသင္႐ိုး ျမန္မာစာ, အဂၤလိပ္စာ, သခၤ်ာ စသည့္ ဘာသာရပ္မ်ား သင္ၾကားေပးမည့္ ဗုဒၶဘာသာပညာသင္ေက်င္းတစ္ခု တည္ေထာင္ရန္ ရည္ရြယ္ထားသည္။ အဆိုပါေက်ာင္းက ကမၻာအရပ္ရပ္မွ ဗုဒၶဘာသာ စိတ္၀င္စားသူမ်ား အတြက္လည္း အဂၤလိပ္စကား မီဒီယာျဖင့္ ပို႔ခ်မည့္ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ဆိုင္ေသာ ဒစ္ပလိုမာ သင္တန္းမ်ားလည္း စီမံေပးမည္ျဖစ္သည္။

အေၾကာင္းအခြင့္ မညီညြတ္ေသးေသာေၾကာင့္ အနာဂတ္စီမံကိန္းမ်ား အေကာင္းအထည္ ေပၚေရးမွာ အလွမ္းေ၀းလ်က္ ရွိေသးသည္။ အထူးသျဖင့္ ရံပုံေငြ မလုံေလာက္ေသးေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ လက္ရွိရံပုံေငြမွာ လက္ရွိမူလတန္းေက်ာင္းကိုပင္ ခုိင္ခိုင္မာမာ မေထာက္ပံ့ႏိုင္ေသးေပ။ သို႔ေသာ္ စီမံကိန္းမ်ားအားလုံး အေကာင္အထည္ေပၚခ်ိန္ မုခ်ေရာက္လာရမည္ဟု ယုံၾကည္ ေမွ်ာ္လင့္ရေပသည္။

2010-09-12T07:27:00.001-07:00

BEING SERVED

The Library Construction Project was completed on 31st August, 2008. Opening Ceremony of the library was celebrated on Thursday, 18 September, 2008. At present about 3000 books of different kinds are served for all, particularly for 200 regular readers. Anyone may be our reading member. And any kind of your gift of book(s) will be accepted from donors.

SCHOOL Library

Reading is an unlimited capacity of learning; it is a way of chasing lifelong education; and

it also helps readers differentiate opposing views: right and wrong, justice and injustice etc. Bearing this in mind we are encouraging our students and villagers to read more and more, effectively.
Currently over 3,000 books are well kept in a temporary structure and read on weekends by students and villagers alike.

Library Building Project was initiated on the 1^st of January 2008, in the spirit of self-reliance and self-help. At present the construction fund accumulated is Myanmar Kyat 20, 00, 000 and the Yin Ye community targets a contribution of Myanmar Kyat 35, 00, 000 to the total estimated cost of 105, 00, 000 (estimated USD 8, 000).

Now the library construction is going to be completed. It has been done by about 90% on July 10, 2008.
We believe that your cash or kind contribution will effectively support the project. We also hope that different kinds of books from well-wishers will also be major supports to the project.

2010-09-12T07:21:00.000-07:00

Special Events for the Students

Meditation and Education for the Students

The Yin Ye Monastic School held its first annual event entitled “Meditation and Education for Students” from the 22nd to the 26th of April, 2006. The second annual event took place on 6 to the 12th of May, 2007. The school’s Supporting Association and Volunteer Committee organized the event. The aim of the event was to help the students enjoy a taste of Buddhist meditation, to train them to be intelligent public speakers, to encourage their sense of community, and to have fun. A total of 200 students, including some students from neighboring schools, participated in the events each year.

The event schedule was as follows.

Time Table for the Events

5: 00 am - Morning Chant

5: 30 am - Environmental Hygiene

6: 00 am - Breakfast

6: 30 am - Lessons on Buddhism

7: 30 am - Happy Learning: Educational Games

8: 30 am - Meditation: Breathing in and out

9: 00 am - Personal Hygiene

10: 00 am - Meditation: Breathing in and out

10: 30 am - Lunch

11: 00 am - Rest

1: 00 pm - Lesson on Buddhism

2: 00 pm - Happy Learning: Educational Games

3: 00 pm - Meditation: Breathing in and out

3: 30 pm - Creative Talk

4: 30 pm - Dinner

5: 00 pm - Happy Learning: Educational Games

6: 00 pm - Personal Hygiene

7: 00 pm - Dhamma Talk

8: 00 pm - Evening Chant

Time interval of each section is 5 to 10 minutes.

During the event, the three sections “Meditation,” “Educational Games,” and “Childish Debate,” were particularly significant.

Meditation Section

This was the first exposure to basic meditation for many of the students. They expressed great interest in a subject that might otherwise be considered “unfamiliar” or too “difficult” for them.

Educational Games

This included three subsections, namely: “Mental Repetition and Verbal Recitation,” “Looking and List,” and “Quick Reply.” In the first subsection, students had to memorize and repeat words and numbers spoken by a teacher. In the second subsection, students were asked to memorize a collection of things lying on a table and write a list of the contents from memory. In the third subsection, students had to give verbal quick replies to questions based on animate and inanimate things in their environment and on subjects they had learned.

Childish Debate

In this section, students were asked to form two groups and participate in creative debate. Members of the two groups had to debate such questions as “Which is better, a well or a lake?,” “Who is better, a monk or a novice?,” “Which palm is better, toddy or coconut?,” The students were encouraged to creatively argue and defend their positions.

And in other sections as well, the students proved their abilities and enthusiasm.

The event was beneficial to the students and they are eager to participate again in a similar event.

We hope to organize similar events every year during the coming summer holidays. The organizers hope to collect sufficient fund for the purpose. Donations of food, water, and electric generators are essential needs of the events.

=====================

Other Events

Some other educational events, such as Drawing Competitions, Essay Writing Competitions, and Poetry Recitation Competitions, are also occasionally held for the students. All of the events at the school help to stimulate the students’ artistic creativity and sense of social unity.

---------------------------

ေက်ာင္းသားပြဲေတာ္မ်ား

လူငယ္ပညာေရးႏွင့္ လူငယ္သာသနာေရး။ ။ လူငယ္တို႔၏ ပညာေရးႏွင့္ သာသနာေရးကို ျမႇင့္တင္ေပးရန္ ရည္ရြယ္၍ ဤပြဲေတာ္ကို ၂၀၀၆-ခုႏွစ္ ဧၿပီလ (၂၂)ရက္ေန႔မွ (၂၆)ရက္ေန႔အထိ (၅)ရက္တိုင္တိုင္ ပထမဆုံးအႀကိမ္ က်င္းပခဲ့သည္။ ႏွစ္စဥ္လည္း က်င္းပလ်က္ ရွိသည္။ ပြဲေတာ္အခ်ိန္ဇယားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္သည္။

နံနက္ ၅း ၀၀ နာရီ - ဘုရားရွိခိုး

နံနက္ ၅း ၃၀ နာရီ - ပတ္၀န္းက်င္ သန္႔ရွင္းေရး

နံနက္ ၆း ၀၀ နာရီ - နံနက္စာ

နံနက္ ၆း ၃၀ နာရီ - ဗုဒၶဘာသာသခၤန္းစာ

နံနက္ ၇း ၀၀ နာရီ - ပညာေပးကစားနည္းမ်ား

နံနက္ ၈း ၃၀ နာရီ - အာနာပါနသတိပ႒ာန္

နံနက္ ၉း ၀၀ နာရီ - တစ္ကိုယ္ေရသန္႔ရွင္းေရး

နံနက္ ၁၀း ၀၀ နာရီ - အာနာပါနသတိပ႒ာန္

နံနက္ ၁၀း ၃၀ နာရီ - ေန႔လယ္စာ

နံနက္ ၁၁း ၀၀ နာရီ - အနားယူ

ညေန ၁း ၀၀ နာရီ - ဗုဒၶဘာသာသခၤန္းစာ

ညေန ၂း ၀၀ နာရီ - ပညာေပးကစားနည္းမ်ား

ညေန ၃း ၀၀ နာရီ - အာနာပါနသတိပ႒ာန္

ညေန ၃း ၃၀ နာရီ - စကားေျပာစြမ္းရည္

ညေန ၄း ၃၀ နာရီ - ညေနစာ

ညေန ၅း ၀၀ နာရီ - ပညာေပးကစားနည္းမ်ား

ညေန ၆း ၀၀ နာရီ - တစ္ကိုယ္ေရသန္႔ရွင္းေရး

ညေန ၇း ၀၀ နာရီ - တရားနာ

ညေန ၈း ၀၀ နာရီ - ဘုရားရွိခိုးၿပီး အိပ္ယာ၀င္

ဇယား၀င္း အခ်ိန္တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခုအၾကား (၁၀)မိနစ္မွ (၁၅)မိနစ္အထိ အနားေပးရန္ ျဖစ္သည္။

အျခားပြဲေတာ္မ်ား။ ။ ဤပြဲေတာ္အျပင္ အျခားေသာ ပုံဆြဲၿပိဳင္ပြဲမ်ား၊ ကဗ်ာရြတ္ၿပိဳင္ပြဲမ်ား၊ က်ပမ္းစကားေျပာၿပိဳင္ပြဲမ်ား၊ စာစီစာကုံးၿပိဳင္ပြဲမ်ားကိုလည္း အခါအားေလ်ာ္စြာ ႏွစ္စဥ္က်င္းပ ပါသည္။ ေက်ာင္းသားပြဲေတာ္ အားလုံးသည္ ေက်ာင္းသားသူငယ္မ်ား၏ ပညာေရးႏွင့္ သာသနာေရးအတြက္ အေျခခံ အေထာက္အပံ့ေကာင္းမ်ား ျဖစ္၏။ ထို႔ျပင္ ေက်ာင္းသား သူငယ္မ်ား၏ စည္းလုံးညီညြတ္မႈ, အျပန္အလွန္ နားလည္မႈ စေသာ လူမႈေရး အသိကိုလည္း တိုးျမႇင့္ေပး၏။ စိတ္ဓာတ္ခြန္အား ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈကို မွီတည္ရသည့္ ခံစားမႈစြမ္းရည္, ဖန္တီးမႈစြမ္းရည္, ထုတ္ေဖာ္တင္ျပႏိုင္မႈစြမ္းရည္စေသာ ဗီဇအစြမ္းသတၱိမ်ားကိုလည္း ဖြံ႔ၿဖိဳးေစ၏။

2010-09-12T07:18:00.001-07:00

Founders of the School

1. U Ghosita
Born: In Yin Ye Village, Depayin Township, Sagaing Division, Myanmar (1934).
Education: Earned Primary Monasticn Education at Yin Ye Monastery (1940 - 1948);
Earned Basic Buddhist Education_ Pathamagyi, at Shwe Gu Pali University in Monywa (1948 - 1957);
Mission: Has become abbot of the village monastery, has lead the village's social, educational and religious affairs, (since 1957); jointly founded the school, Yin Ye Monastic School with Ashin Acara, his pupil (1992).

2. Ashin Acara
Born: in Yin Ye Village, Depayin Township, Sagaing Division, Myanmar (1972).
Education: Earned Primary Education of Secular and Monastic at Yin Ye Monastery (1977 - 1980, and 1983 - 1986); at Tha Beik Le Primary School in a neighboring village (1980 - 1983); Earned Basic Buddhist Education_ Pathamagyi at Shwe Gu Pali University in Monywa (1986 - 1991); at Ma-soe-yein Monastic Institution in Mandalay (1991 - 1993), Earned Higher Buddhist Education_ B.A. and M. A., Buddhism at State Pariyatti Sasana University in Mandalay (1993 - 2000), Earned Higher Secular Education_ B.A., English from Monywa University (Distance Education) (2000 - 2004).
Mission: jointly founded the school, Yin Ye Monastic School with U Ghosita, his preceptor (1992); paid service to the International Theravada Buddhist Missionary University, Yangon, Myanmar as a tutor of Vinaya Department, compiling his thesis; doing research works for his thesis for the degree of Ph. D., B.Dh. (2001 - 2008); Earned the degree of Ph. D., B.Dh.(2009); paying service to Mangala Vihara Buddhist Temple,, Singapore and teaching Buddhism and Pali language as an assistant lecturer at the Buddhist and Pali College of Singapore (from 2009 until now); and continuously supporting the school.

-------------------------------------------------

လက္ရွိေက်ာင္းကို ဦးစီးတည္ေထာင္သူမ်ား

(က) ဆရာေတာ္ ဦးေဃာသိတ

စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ ဒီပဲရင္းၿမိဳ႕နယ္၊ ရင္းရဲရြာ၌ ဖြားျမင္ေတာ္မူသည္ (၁၉၃၄-ခုႏွစ္)။ အေျခခံ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းပညာေရးကို ရင္းရဲဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း၌ သင္ယူခဲ့သည္ (၁၉၄၀-ခုႏွစ္မွ ၁၉၄၈-ခုႏွစ္အထိ)။ ပထမႀကီးတန္း ေအာင္ျမင္သည္အထိ မုံရြာၿမိဳ႕၊ ၿမိဳ႕မေရႊဂူပါဠိတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းတိုက္၌ ပညာသင္ယူခဲ့သည္ (၁၉၄၈-ခုႏွစ္မွ ၁၉၅၇-ခုႏွစ္အထိ)။ တပည့္ျဖစ္သူ အရွင္အာစာရႏွင့္အတူ လက္ရွိ မူလတန္းေက်ာင္းကို တည္ေထာင္ခဲ့သည္ (၁၉၉၂-ခုႏွစ္)။ ေက်းရြာ၏ လူမႈေရး သာသနာေရး ကိစၥတို႔၌ ဦးေဆာင္လ်က္ရွိသည္ (၁၉၅၇-ခုႏွစ္မွ ယေန႔အထိ)။

(ခ) အရွင္အာစာရ

စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ ဒီပဲရင္းၿမိဳ႕နယ္၊ ရင္းရဲရြာ၌ ဖြားျမင္ေတာ္မူသည္ (၁၉၇၂-ခုႏွစ္)။ အေျခခံ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းပညာေရးကို ရင္းရဲဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း၌ သင္ယူခဲ့သည္ (၁၉၇၇-ခုႏွစ္မွ ၁၉၈၀-ခုႏွစ္အထိ၊ တစ္ဖန္ ၁၉၈၃-ခုႏွစ္မွ ၁၉၈၆-ခုႏွစ္အထိ)။ အေျခခံပညာမူလတန္းကို သပိတ္လဲအစိုးရ မူလတန္းေက်ာင္း၌ သင္ယူခဲ့သည္ (၁၉၈၀-ခုႏွစ္မွ ၁၉၈၃-ခုႏွစ္အထိ)။ ပထမလတ္းတန္း ေအာင္ျမင္သည္ အထိ မုံရြာၿမိဳ႕၊ ၿမိဳ႕မေရႊဂူပါဠိတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းတိုက္၌ ပညာသင္ယူခဲ့သည္ (၁၉၈၆-ခုႏွစ္မွ ၁၉၉၁-ခုႏွစ္အထိ)။ ပထမႀကီးတန္းႏွင့္ ဓမၼာစရိယတန္း ေအာင္ျမင္သည္ အထိ မႏၲေလးၿမိဳ႕၊ မစိုးရိမ္း ေက်ာင္းတိုက္၌ ပညာသင္ယူခဲ့သည္ (၁၉၉၁-ခုႏွစ္မွ ၁၉၉၃-ခုႏွစ္အထိ)။ သာသနာ့တကၠသီလမဟာဓမၼာစရိယ (မဟာ၀ိဇၨာ)ဘြဲ႔႔ ရရွိသည္အထိ မႏၲေလးၿမိဳ႔၊ ႏိုင္ငံေတာ္ပရိယတၱိသာသနာ့တကၠသိုလ္၌ ပညာသင္ယူခဲ့သည္ (၁၉၉၃-ခုႏွစ္မွ ၂၀၀၀-ခုႏွစ္အထိ)။ အေ၀းသင္ပညာေရးျဖင့္ မုံရြာတကၠသိုလ္မွ ဘီေအ (အဂၤလိပ္စာ)ဘြဲ႔ ရရွိခဲ့သည္ (၂၀၀၀-ခုႏွစ္မွ ၂၀၀၄-ခုႏွစ္အထိ)။ ဥပဇၥၽာယ္ဆရာေတာ္ ဦးေဃာသိတႏွင့္အတူ လက္ရွိ မူလတန္းေက်ာင္းကို တည္ေထာင္ခဲ့သည္ (၁၉၉၂-ခုႏွစ္)။ ရန္ကုန္တိုင္း၊ မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္၊ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶသာသနာျပဳတကၠသိုလ္၏ ၀ိနယဌာန၌ နည္းျပအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရင္း ပီအိတ္ခ်္ဒီဘြဲ႔အတြက္ ဘြဲ႔ယူက်မ္းစာ ေရးသားတင္သြင္းခဲ့သည္ (၂၀၀၈-ခုႏွစ္မွ ၂၀၀၈-ခုႏွစ္ထိ)။ PhD (BDh)ဘြဲ႔ ရရွိခဲ့သည္ (၂၀၀၉-ခုႏွစ္)။ စကၤာပူႏိုင္ငံ မဂၤလ၀ိဟာေက်ာင္းတိုက္၌ သီတင္းသံုးရင္း “စကၤာပူဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ပါဠိေကာလိပ္”၌ လက္ေထာက္ကထိက တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္လ်က္ရွိသည္ (၂၀၀၉-ခုႏွစ္မွ ယေန႔အထိ)။ ေက်းရြာ၏ ပညာေရးက႑ကို စဥ္ဆက္မျပတ္ ပံ့ပိုးေပးလ်က္ရွိသည္။

2010-09-12T07:13:00.001-07:00

A Brief History of the School

By tradition, Myanmar monks have participated in the country’s social affairs in addition to their religious duties. Especially monks have been involved with the children's formation and education, particularly in rural districts. From time immemorial all village children were informally educated in the ubiquitous village monasteries. Yin Ye Village monk U Ghosita, following in the footsteps of his mentors, offered traditional monastic schooling for almost 20 years.

Then in 1973 when the Myanmar government instituted primary schooling in the neighbouring village of Tha Beik Le, his respite from this additional duty was short: it lasted only 8 years because the state school could not accommodate the increasing demand from both villages. From 1980 to 1992 Sayadaw U Ghosita again offered informal education to the young villagers.

In 1992, with a view to implement a modern education system, Sayadaw U Ghosita and his pupil Ashin Acara founded the present Yin Ye Monastic School which offers formal education conforming to national educational standards. The school is self-funded and receives no government grants.

Currently 125 students from Yin Ye and neighboring villages are educated at the school. The staff consists of four local teachers and one visiting drawing instructor from Sai Pyin Gyi Village. For the past 15 years the school has provided the villagers with not only curriculum education but also a strong religious foundation and awareness of social development and unity, which are essential supports for national progress.

-------------------------

ေက်ာင္းျဖစ္ေပၚလာပံု

အစဥ္အလာအားျဖင့္ ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားသည္ ႏိုင္ငံေတာ္၏ သာသနာေရး ကိစၥ၌သာမက လူမႈေရး ကိစၥမ်ား၌လည္း ပါ၀င္ၾကရသည္။ အထူးသျဖင့္ ပညာေရးက႑တြင္ ပါ၀င္ၾကရသည္။ ေက်းလက္ေဒသ ပညာေရးက႑မ်ားတြင္ ပို၍ ပါ၀င္ၾကရသည္။

၁၉၇၃-ခုႏွစ္ မတိုင္မီ ကာလမ်ားက ရင္းရဲေက်းရြာ တစ္၀ိုက္ရွိ ေက်းလက္ ျပည္သူတို႔သည္ သက္ဆိုင္ရာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ား၌ ႐ိုးရာ(သင္႐ိုးလြတ္) ဘုန္းေတာ္္ႀကီးေက်ာင္း ပညာေရး ကို သင္ယူၾကရသည္။ လက္ရွိေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ ဦးေဃာသိတသည္ ေက်ာင္းထိုင္သည္မွ စ၍ ၁၉၇၃-ခုႏွစ္အထိ ႏွစ္ေပါင္း (၂၀)နီးပါး ရြာသူရြာသားမ်ားကို အေျခခံပညာမ်ား သင္ၾကား ေပးေတာ္မူခဲ့သည္။ ၁၉၇၃-ခုႏွစ္၌ ရင္းရဲရြာ၏ အနီးတစ္၀ိုက္တြင္ အစိုးရမူလတန္းေက်ာင္းမ်ား စတင္ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။ ရြာနီးခ်င္းျဖစ္ေသာ သပိတ္လဲေက်းရြာ၌ စနစ္သစ္ပညာေရး အစိုးရ မူလတန္းေက်ာင္း စတင္ဖြင့္လွစ္ေသာအခါ ရင္းရဲေက်းရြာမွ ေက်ာင္းသားမ်ားလည္း အဆိုပါ ေက်ာင္းသို႔ တက္ေရာက္ပညာသင္ယူခြင့္ ရၾကေသာေၾကာင့္ ဆရာေတာ္သည္ ေက်းရြာ၏ ပညာေရးက႑မွ အနားယူခြင့္ ရခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္ (၈)ႏွစ္ၾကာေသာအခါ စနစ္သစ္ပညာေရးကို စိတ္၀င္စားလာၾကသည္ႏွင့္ အမွ် ႏွစ္ဘက္ေက်းရြာမွ ေက်ာင္းသားဦးေရလည္း သိသိသာသာ တိုးပြာလာၿပီး ႏွစ္ရြာတစ္ေက်ာင္း ပညာသင္ၾကား-သင္ယူေရး၌ ေနရာၾကပ္တည္းမႈ ရွိလာခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆရာေတာ္သည္ ၁၉၈၀-ခုႏွစ္မွ ၁၉၉၂-ခုႏွစ္အထိ ႐ိုးရာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း ပညာေရးကို ျပန္လည္ အသက္ သြင္းခဲ့ရျပန္သည္။ ယခုအခ်ိန္ (၂၀၁၀-၂၀၁၀ပညာသင္ႏွစ္) မွစ၍ ခုနစ္တန္းထိ ပညာသင္ေပးႏိုင္ေသာ မူလြန္ေက်ာင္း ျဖစ္လာပါသည္။

၁၉၉၂-ခုႏွစ္၌ ဆရာေတာ္သည္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ား အလယ္တန္းႏွင့္ အထက္တန္းပညာမ်ား ဆက္လက္သင္ယူႏိုင္ရန္ ရည္ရြယ္၍ တပည့္ျဖစ္သူ အရွင္အာစာရႏွင့္ တိုင္ပင္ကာ လက္ရွိသင္႐ိုးမဲ့ ပညာေရးကို အစိုးရေက်ာင္းမ်ား၌ ျပဌာန္းသင္ၾကားေပးသည့္ စနစ္သစ္ ပညာေရးသင္း႐ိုးႏွင့္ ေလ်ာ္ညီေအာင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲခဲ့သည္။

လက္ရွိေက်ာင္း၌ အနီးအပါး ေက်းရြာမ်ားမွ ေက်ာင္းသားတစ္ခ်ိဳ႕ အပါအ၀င္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား (၁၃၀)တို႔ ပညာသင္ယူလ်က္ ရွိသည္။ ဤေက်ာင္းသည္ ရြာသူရြာသားတို႔၏ စနစ္သစ္ အေျခခံပညေရးကိုသာမက ဘာသာေရးအေျခခံႏွင့္ လူမႈဘ၀တိုးတက္ေရး စည္းလုံး ညီညြတ္ေရး မ်ားကိုပါ ဦးေဆာင္စီမံေပးလ်က္ ရွိပါသည္။

2010-09-12T07:06:00.000-07:00

Yin Ye Village

It is called "Yin Ye Village". And it is situated in Dapeyin Township, Sagaing Division, Upper Myanmar, South-east Asia. It is about two miles east to the Mandalay-MonYwa-Ye U High way, and 119 miles north-west to Mandalay. It has 156 families out of which 116 are farmers and 40 are daily wage earners.

All the villagers are traditionally Buddhists. They have received their basic education under the formal system of the current monastic school or informally from previous monastic schools. All of the villagers are literate with the exception of a few seniors who are now over 80. Only two villagers have earned their B. Sc degrees in Physics and Botany. Six students are currently studying for their B.A. and B.Sc. degrees, while twenty students are attending the nearest high school in Sai Pyin Gyi Village.

Many students have had to discontinue their studies due to their responsibilities to help their parents on their farms.

----------------

ရင္းရဲေက်းရြာ

တည္ေနရာ။ ။ ရင္းရဲေက်းရြာသည္ စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ ဒီပဲရင္းၿမိဳ႕နယ္အတြင္း တည္ရွိသည္။ မႏၲေလး-မုံရြာ-ေရဦး ကာလမ္းမမွ အေရွ႕ဘက္ ႏွစ္မိုင္ခန္႔၊ မႏၲေလးၿမိဳ႕မွ အေနာက္ေျမာက္ဘက္ ၁၉၉-မိုင္ခန္႔တြင္ တည္ရွိသည္။

လူဦးေရႏွင့္ စီးပြားေရးအလုပ္အကိုင္။ ။ အိမ္ေထာင္စု စာရင္း၀င္ မိသားစု ၁၅၆-ခုရွိၿပီး ေတာင္သူလယ္သမား မိသားစု (၁၆၆)ခုႏွင့္ လက္လုပ္လက္စား မိသားစု (၄၀)တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။ အမ်ားစုမွာ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ား ျဖစ္ၾကသည့္အေလ်ာက္ ေက်းရြာ၏ စီးပြားေရးမွာ မိုးေလ၀သအေပၚ မွီတည္ေနေပသည္။

ပညာေရးႏွင့္ သာသနာေရး။ ။ အသက္(၇၀)ေက်ာ္ အဘိုးအဘြား တစ္ခ်ိဳ႕မွအပ ရြာသူရြာသားအားလုံး ေက်းရြာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းသို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကၿပီး အေျခခံပညာ အေရးအဖတ္ အတြက္အခ်က္ တတ္ေျမာက္ၾကသည္။ အေ၀းသင္ပညာေရးျဖင့္ ဘြဲ႔ယူရန္ ႀကိဳးစားဆဲ ေက်ာင္းသား(၅)ေယာက္ရွိသည္။ ေက်ာင္းသား(၁၅)ေယာက္မွာ အေျခခံပညာ အလယ္တန္းႏွင့္ အထက္တန္းပညာေရးအတြက္ အနီးဆုံးေနရာ စိုင္ျပင္ႀကီးစံျပေက်းရြာ အထက္တန္းေက်ာင္းသို႔ တက္ေရာက္ေနဆဲ ျဖစ္သည္။ မိဘမ်ား၏ ေတာင္သူလုပ္ငန္းခြင္၌ ကူညီရန္အတြက္ မူလတန္းေက်ာင္းသားတစ္ခ်ိဳ႕ အပါအ၀င္ ေက်ာင္းသားမ်ားစြာတို႔ ပညာေရးခရီး အဆုံးသတ္ခဲ့ၾကရသည္။ ေက်းရြာ၌ ယခုအခ်ိန္ထိ ဘြဲ႕ဒီဂရီ ရရွိသူ မရွိေသးေပ။ ရြာသူရြာသားအားလုံး ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ပညာေရးႏွင့္ သာသနာေရး ကိစၥရပ္မ်ားကို ေက်းရြာဇာတိဖြား ဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ ဆက္စပ္ရာ ဆရာေတာ္မ်ား၏ လမ္းညႊန္ၾသ၀ါဒမ်ားႏွင့္အညီ ေဆာင္ရြက္ၾကသည္။